بحرانى‏ترین سن، جوانى است‏

هاجر مرادى - اصفهان‏

کتاب: آرامش بعد از طوفان‏
نویسنده: عفت‏السادات امامى‏

این همه شور و التهاب، این همه انرژى و نیرو و مقدار زیادى مشکلات، همه و همه نمایانگر سن جوانى است. تصمیمات مهمى مانند انتخاب شغل و انتخاب همسر که در حقیقت پایه و اساس تمام زندگى ماست، جوانى را با یک دنیا شور و شوق و آرزو شروع مى‏کنیم ولى چه مصایبى همراه با این سنین خوش به وجود مى‏آید.
این مصیبت‏ها بلایى به سر انسان مى‏آورند که جوانى را به کلى فراموش کند و فقط درگیر این همه نگرانى باشد. مکافات وقتى از حد افزون است که تعلیم و تربیت هم صحیح نباشد و فارغ‏التحصیل مدارس عالى نداند که چه کارى از دستش ساخته است. پس تعجبى ندارد اگر اکثر جوانان چه زن و چه مرد با آن همه افکار مستعد و توانا و با یک دنیا آرزوهاى طلایى وارد اجتماع مى‏شوند و پس از چند سال دچار دلزدگى و اشباع از همه مشکلات و گاه یأس و حتى اختلالات عصبى و روانى مى‏گردند.
در قدیم حداقل کودک مى‏دانست که در آینده شغل پدر را پیشه خود خواهد ساخت و در زمان‏هاى بسیار قدیم که این مسئله اجبارى بود به طورى که یک دهقان‏زاده حق نداشت روحانى شود یا یک اشراف‏زاده حق گرفتن دخترى از طبقه دیگر را نداشت. این افراد و عقایدشان را تأیید نمى‏کنیم ولى اجباراً جوانان را از این همه تشتت فکرى نجات مى‏داد. درست است که این امر خلاقیت را از بین مى‏بُرد و حق انتخاب و ابتکار را از جوانان مى‏گرفت ولى وضع فعلى که براى جوانان اشکالاتى ایجاد مى‏کند، وجود نداشت. مثلاً طفل با هزاران امید و آرزو در بهترین مدرسه رشد مى‏یابد البته با این طرز فکر که پدر و مادر همیشه تذکر مى‏دهند که تو باید پزشک شوى و بعد از چند سال دیپلم به‏دست پشت دیوار مهیب کنکور به هر دلیلى آنقدر مى‏ماند تا شور و حال پزشکى که از سرش پرید به شغلى آزاد مى‏پردازد و آن هنگام است که تلافى تمامى شکست‏ها و آرزوهاى بر باد رفته را بر سر مشترى‏هاى فلک‏زده در خواهد آورد. این شغل نه تنها دلچسب و راضى‏کننده نیست که روز به روز بیشتر ایجاد کسالت و سرخوردگى خواهد کرد. انتخاب شغل از تمام مسائل زندگى مهم‏تر است و بسیار پسندیده است که مطابق با ذوق و استعداد دانش‏آموزان، کار مطابق با میل و آگاهى‏هاى او در اختیارش قرار داده شود. این کار چون با ذوق و دانستنى‏هاى او هماهنگ است بازدهى‏اش بیش از توقع اجتماع بوده و آرامشى جاویدان به همراه خواهد داشت.