ابراهیم

غفار عزیز کیست؟ قهار رحیم

کز مهرش امید خیزد از قهرش بیم

گه ناله و آه و گه شکیبایی کن

«اوّاه حلیم» باش، چون ابراهیم

               ***

تا دست به دامانِ بلندِ آهیم

در چاه چو یوسفیم و بر درگاهیم

در دوزخ اگر به شوق وی آه کشیم

گلزار شود آتش و ما ابراهیم!