قدم برجای باید بود چون کوه

به یاد حماسه سرنوشت‌ساز 15 خرداد 42

قدم برجای باید بود چون کوه

خرداد ماه با یادآوری حوادثی تلخ و ناگوار از راه می‌رسد، هرچند این حوادث و رویدادهای مصیبت‌بار و خونین در اثر صبر و تقوی، نتیجه‌هایی شیرین و ارزشمند بدنبال داشت.

امروز که شاهد جنایتهای بی‌شمار آمریکای خونخوار و ارتجاع منطقه و صدام پلید، در وطن اسلامی خود هستیم، شاید برای برخی از افراد که تحمل این گرفتاری‌ها و مصیبت‌ها را نداشته باشند، این سؤال پیش بیاید که چرا ما باید این همه رنج و محنت را تحمل کنیم و تاکی باید موشکها بر سرما فرود آید؟!

هیچ‌کس منکر نمی‌شود که تحمل چنی مصیبت‌هایی سخت است و دشوار ولی دلخوشی ما به این است که در راه دوست، متحمل چنین بلاهائی می‌شویم و اینجا است که حنظل تلخ شیرین می‌شود و اثر بدبلاها رفع می‌گردد. تازه ما معتقدیم که نتیجه اینها هم در دنیا پیروزی و نصرت است و هم در آخرت سرافرازی و رستگاری

هر آن سختی که با تو روی بنمود             گرآسان گیریش آسان شود زود

بهربادی مجنب از جای چون بید                بتمکین باش همچون ماه و خورشید

پایدار باشید

ما اگر آن روز که حادثه 15 تخرداد رخ داد، صبر را پیشه نکرده بودیم، امروز میوه شیرین پیروزی انقلاب اسلامی را نمی‌چشیدیم و اگر امروز در برابر افواج دشمن، استقامت ورزیم و پایدار باشیم، بی‌گمان پیروزی بزرگتر بر تمام دشمنن را بدست خواهیم آورد و دیگر هیچ دشمنی را یارای رودرروی ما ایستادن نخواهد بود. در سوره انفال، آیه 45 می‌خوانیم: «یا ایها الذین آمنوا اذا لقیتم فئة فاثبتوا والذکر الله کثرا لعلکم تفلحون» ای مؤمنان! هرگاه گروهی از دشمنان را در برابر خود دیدید، پایدار باشید و استقامت ورزید و خدا را بسیار یاد کنید، باشد که پیروز گردید. و این است نتیجه قطعی استقامت، که ایمان بی‌استقامت، ایمان نیست. این امر به پایداری است که هرگاه مؤمنین، آن را سرلوحه برنامه‌های جنگی خود بدانند و در دفاع از حق و شرف و ناموس و حیثیت خویش، با این سلاح مستحکم گردند، در دنیا و آخرت پیروز خواهند گشت.

نکته دیگر در این آیه شریفه این است که خدا را فراموش نکنند و اگر به مقداری از پیروزی- چه زیاد و چه کم- رسیدند، آن را از خدا بدانند و غرور فتح آنها را از نصرت دهنده واقعی دور نسازد و هدف را که جنگیدن برای رضای خدا است فراموش نکنند و بر او توکل نمایند که تنها در این صورت، پیروز و سربلند خواهند شد.

ما همه آیه سی‌ام از سوره فصلت را حفظ کرده‌ایم که می‌فرماید: «ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکة الا تخافوا ولاتحزنوا وابشروا بالجنة التی کنتم توعدون»- آنانکه گفتند پروردگار ما «الله» است و بر این گفتارشان استقامت ورزیدند (و جز خدا تکیه‌گاه دیگری را نپذیرفتند) فرشتگان بر آنان نازل شوند و آنها را مژده دهند که هان! نترسید و غمگین نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند بشارت باد.

اینجا است که تیر بلاها هرچه بیشتر بارد، اندوه مؤمن کمتر می‌گردد و حوادث ناگوار در دنیا هرچند افزونتر شوند، وعده دیدار معشوق نزدیکتر می‌شود، و مؤمن هرگز رضای الهی را با زندگی آرام دنیا عوض نخواهد کرد، گو اینکه صبر بر بلاها، در دنیا نیز ثمره ارزنده‌ای دراد و آن پیروزی و نصرت است و ما به این پیروزی قطعی ایمان و اعتقاد داریم هرچند برخی از آنان که در ایمانشان ضعف و فتوری هست، آن را نادیده می‌انگارند ولی آن همه آیات قران را که دلالت بر این امر دارد، نمی توانیم از یاد ببریم.

از آن گذشته، استقراء تاریخی نیز ثابت کرده است که هر ملتی در اثر صبر واستقامت و پایداری، به پیروزی دست یافته است. گر ملت سربلند و متعهد ا کمتر از مردم ویتنام است که حتی عقیده به خدا هم نداشتند و بیش از ربع قرن با سفاکترین و پلیدترین رژیم تاریخ- آمریکا- جنگیدند و بر آن همه موشکها و بمب‌ها صبر ورزیدند تا آنجا که برخی از روزها هر پنج دقیقه‌ای یک بمب بر سرشان فرود می‌آمد. و در زیر زمین توآم با وحشت را می‌گذراندند و هرگز از پای ننشستند و به دفاع مظلومانه خود ادامه دادند تا آمریکا را به زانو در آوردند.

و ما که هنوز بحمدالله به چنین مرحله‌هایی نرسیده‌ایم و اگر برسیم هم نباید باک داشته باشیم، زیرا در شدیدترین لحظات شدت و گرفتاری است که امیدهای مادی انسان قطع می‌شود و در آن لحظه‌ها، خداوند به فریادش می‌رسد و او را می‌رهاند. «فان مع العسر یسرا، ان مع العسر یسرا»

اگر سری به تاریخ صدراسلام و غزوات پیامبر «ص» و جنگهای امیرالمؤمنین(ع) بزنیم، مصداقهای بارزی از نصرت قطعی الهی در سخت‌ترین و شدیدترین مواقع استثنائی، می‌یابیم که نمی‌توان چیزی جز قدرت لایزال خداوند را در آن دید و همین امدادهای غیبی را عزیزان ما در جبهه‌ها به کرات دیده‌اند و از نزدیک لمس کرده‌اند. ولی باز هم تأکید می‌کنیم که زیادی افراد دشمن و فزونی ابزارهای جنگی او نمی‌تواند خللی در قدرت سپاه اسلام که از قدرت الهی استمداد گرفته ایجاد کند تا آنجا که نیت و هدف خدا باشد. و غرور، آنان را فرا نگیرد.

جنگ حنین

با هم یکی از جنگهای پیامبر اسلام‌(ص) را به سرعت گذر می‌کنیم تا ببینیم غرور لشکریان اسلام در غزوه حنین هرگز برای »ها مفدی واقع نشد و آنچنا در فشار قرار گرفتند که زمین به آن گستردگی برایشان تنگ آمد، و پا به فرار گذاشتند و آنگاه که پیامبر (ص) سوار بر مرکب، از آنان مصرانه خواست که میدان را ترک نکنند، خداوند به یاری پیامبر‌(ص) و مؤمنین شتافت و با امدادهای غیبی و سپاهیانی که دیده نمی‌شدند، معرکه را به نفع اسلام و سیه‌روزی، پایان داد.

پس از فتح مکه، رسول اکرم‌(ص) به سوی قبیله «هوازن» رهسپار گردید. در میان قبیله‌های هوازن و ثقیف تماسها و نشست و برخاست‌هایی به سرعت اتفاق افتاد و به این نتیجه رسیدند که قبل از رسیدن ارتش اسلام، با آنان درگیر شده و طبق برنامه‌هایی از پیش تنظیم شده، آنان را از پای درآورند. عدد ارتشیان اسلام بالغ بر ده‌هزار نفر بوده در حالیکه عدد دشمن خیلی کمتر از این بود، با این حال فرمانده سپاه دشمن بنام مالک بن عوف، تصمیم گرفت با نقشه‌ها و نیرنگهای جنگی، به صورت غافلگیرانه بر سپاه اسلام یورش برد و نظم واحدها را بهم بزند و در نتیجه به پیروزی برسد. و بدینسان دستور داد که افرادش در انتهای دره‌ای که راه به منطقه «حنین» داشت، پشت سنگها و شکاف کوه‌ها و تپه‌ها سنگر بگیرند و موقعی که ارتش اسلام وارد این دره پهناور شدند، از هر طرف آنان را با تیر و سنگ مورد حمله قرار دهند و از پای درآوردند.

از آن طرف سپاهیان حضر رسول ‌«ص» که از قلت عدد دشمن با خبر بودند، به خود بالیده و چنان غرور آنها را در برگرفته بود که وقتی چشم ابوبکر به ارتش بزرگ اسلام افتاد فریاد زد: عدد افراد ما چندین برابر عدد افراد دشمن است و ما بدون شک پیروزیم؛ هیچ وحشتی نداشته باشید!

ولی از آنجا که حضرت رسول الله‌«ص» هیچ وقت دشمن را کوچک نمی‌شمرد، برای احتیاط خود دو زره بر تن نمود، و کلاه خود بر سر و بر اسب سفیدی سوار و به دنبال ارتش اسلام حرکت می‌کرد.

سپاهیان اسلام ، شب هنگام به دره رسیدند و با خیال راحت، به استراحت پرداختند. در اوائل فجر و پیش از روشن شدن هوا قبیله «بنی سلیم» بفرماندهی «خالدبن ولید» وارد حنین شده و بی محابا همراه با دیگر افراد دشمن (از قبیله هوازن) که سنگر گرفته بودند، از چهار سوی به طرف مسلمانان تیر و سنگ و هرچه بدستشان می‌رسید پرتاب کردند. رگبار تیر چنان از چهارطرف سرازیر شد که در یک لحظه مسلمانان را به وحشت و اضطراب شدید انداخت و بی‌اختیار برای رهانیدن خود، از صحنه کارزار فرار می‌کردند منافقین در حالی که شادی و سرور در چهره‌شان هویدا بود، آهنگ پیامبر‌«ص» کرده که آن حضرت را به قتل برسانند.

این هرج و مرج و بهم خوردن آرایش جنگی مسلمانان، پیامبر را سخت ناراحت و نگران کرد. ولذا با صدای بلند فریاد برآورد که: «ای یاران خدا و یارا رسول خدا! بنده خدا و پیامبر او هستم. به کجا می‌روید؟ فقط چند تن ازیاران باوفای پیامبر«ص» مانند امیرالمؤمنین«ع» و فضل بن عباس و ابوسفیان بن الحارث و عباس در صحنه ماندند و همراه پیامبر«ص»، حرکت کرده، با جان خود از وجود شریفش دفاع می‌کردند. پیامبر به عموی خود فرمود که با صدای غرایش، مسلمانان را از خطر فرار از جنگ برحذر دراد و به دفاع از اسلام فرا خواند. عباس فریاد برآورد: ای کسانی که با پیامبر بیعت کردید، به کجا می‌روید؟ پیامبر اینجا است! برگردید و از جان شریفش دفاع کنید.

اینجا بود که غیرت دینی مسلمانان به جوش امد و با پشیمانی به صحنه نبرد بازگشتند و گوش به دستورات رهبر بزرگ اسلام «ص» دادند و در زمانی کوتاه بر دشمن غدار چیره شدند و با امدادهای غیبی الهی، به سرعت پیش روی کرده، دشمن را تار و مار ساختند. جالب اینجا است که پیامبر«ص» طبق روایتی برای تشویق مسلمانان تکرار می‌فرموده که: «ای یاران خدا و پیامبر خدا! من پیامبر خدا هستم و هیچ وقت دروغ نمی‌گویم، خداوند به من وعده پیروزی و نصرت داده است».

این داستان که باید درس عبرتی همیشگی برای ما باشد در دو آیه شریفه آمده است. در سوره توبه، آیه 25 می‌فرماید: «لقد نصرکم الله فی مواطن کثیرة و یوم حنین اذ أعجبتکم کثرتکم فلم تغن عنکم شیئا وضاقت علیکم الأرض بما رحبت ثم ولیتم مدبرین. ثم انزل الله سکینته علی رسوله و علی المؤمنین و أنزل جنودا لم تروها و عذب الذین کفروا وذلک جزاء الکافرین». به تحقیق خداوند شما را در مواقع زیادی نصرت کرده است و همچنین در روز «حنین» که از کثرت عدد خود مغرور شوید ولی آن زیادی لشکر اصلا فایده‌ای برای شما نداشت و زمین یا آن وسعت بر شما تنگ آمد تا آنکه همه از صحنه کارزار فرار کردید. آنگاه خداوند سکینه و وقار و آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنین نازل کرد و لشکرهائی را که شما آنها را نمی‌دیدید به یاریتان فرستاد و کافران را عذاب کرد و این است کیفر و جزای کافران.

نه مغرور شوید و نه مایوس

بنابراین، همانگونه که خداوند در آیات زیادی وعده نصرت به مؤمنین داده و پیامبر اسلام‌«ص» بر آن، تأکید فرموده است، ما که به خدا و پیامبرش ایمان داریم باید این وعده الهی را باور کنیم و از نیرنگها و توطئه‌های دشمنان- هرچه هم زیاد باشند- نهراسیم، همچنین که به زیادی عدد و عده خود نباید مغرور شویم، و نصرت را تنها در سایه امدادات غیبی الهی بدانیم و با این ایده و هدف، به جنگ بی‌امان با کفار و دشمنان اسلام که امروز برای نابودی اسلام، به میدان آمده‌اند بپردازیم و در این راستا، استقامت و پایداری است که ما را به آن پیروزی حتمی می‌رساند و ذره‌ای عقب‌نشینی و فرار از میدان نبرد، به زیان اسلام و قرآن تمام می‌شود. و ملت‌ ما که برای احیای اسلام قیام کرده، هرگز راضی نمی‌شود که در دوران او، کوچکترین زیانی- خدای ناکرده- از سوی او به اسلام وارد آید.

ملت بزرگ و سرفراز ما که قیام 15 خرداد و 42 را با ایمانی از آه سخت‌تر و از فولاد محکم‌تر، با ندای رسای «یا مرگ یا خمینی» در سایه شوم حکومت طاغوت، غریبانه بر پا داشتند و میدانهایی را با خون سرخ خود مزین کردند، امروز که در سایه پربرکت دولت اسلام هستند، بی‌گمان با استقامتی دوچندان به نبرد با دشمنان اسلام و قرآن می‌پردازند و در برابر مصائب و آلام، چون کوهی پابرجا و استوار، خم به ابرو نمی‌اورند و تا آخرین منزل و آخرین نفر، تا رسیدن به پیروزی قرآن و احقاق حق خود، از راهی که می‌پیماند، گاهی انحراف نمی‌ورزند و در این وظیفه شرعی که برعهده دارند، هرگز خستگی و ملال به آنان روی نمی‌آورد و وسوسه منحرفان و بزدلان و روبه صفتان در اراده آهنینشان کوچکترین اثری نمی‌گذارد و سرزنش‌های از خدا بی‌خبران و منافقان را ارجی نمی‌نهند و مردانه و مصممانه به سوی مقصود و معشوق به پیش می‌تازند و در مقابل طوفان حوادث و رگبار بلا و موشکباران دشمن، با پایداری فزون از حد خویش- که دنیا را به حیرت و شگفتی واداشته- چون کشتی‌هایی مقاوم، ایستادگی می‌کنند و جان ناقابل خود را برای سربلندی قرآن و برافراشتن پرچم اسلام بر سراسر گیتی در طبق اخلاص تقدیم جانان می‌کنند وبی‌گمان چنین ملتی با چنین انگیزه والائی دیریا زود، یا شاهد ظفر هم آغوش خواهد بود.

نابخردان و سست عنصران را بگو که بیش از این بیهوده سخن‌پرانی نکنند و مردم ما را از موشکهای مدرن ابر جنایتکاران نترسانند که این ملت مصمم است به راه مستقیم الهی خود به پیش رود و تمام خس و خاشاکهای هرزه را از جلوی پای خود عقب بزند و کفهای برآمده سیل بلا را نادیده انگارد و با عزم و اراده خود از ایده مقدسش دفاع نمید و اگر کوه‌ها به لرزه درآیند او پابرجا و استوار بماند.

چرخ وارون کنم ار جز بمرادم گردد     من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

دیگر گذشته است آن روزی که ترفندهای سالوسانه قدرتهای پوشالی و همپالکیهایش می‌توانست ملت ما را بترساند و بلرزاند. امروز روحیه مردم ما چنان نیرومند و قوی شده است که از قدرت لایزال الهی سرچشمه می‌گیرد و چنین قدرتی را هیچ نیروی مادی نمی‌تواند از بین ببرد.

زیر شمشیر حوادث مژه بر هم نزنیم  به رخ سیل گشاده است در خانه ما

ای سربازاناسلام، ای پاسداران قرآن، ای یاوران امام زمان‌(عج) و ای یکایک جوانمردان خطه خونبار ایران! اکنون که دشمن اصلی ما – شیطان بزرگ- آهنگ دین و شرف و عزت و کرامت و حیثیت والای ماکرده است، گامهای بلند خود را استوارتر کرده، در رکاب همت قرار دهید و با توکل بر خدای قهار، قلبش را نشانه روید و هرگز نترسید و نلرزید که به خواست خداوند بزودی جولان باطل درهم خواهد ریخت و حق بدست توانمند شما پیروز خواهد شد انشاء الله.