دانستنى هایى از قرآن
حلاوت یقین و روح آرامش
((هو الذى إنزل السکینه فى قلوب المومنین لیزدادوا ایمانا مع ایمانهم و لله جنود السماوات والارض و کان الله علیما حکیما)).(سوره فتح, آیه4)
اوست خدایى که آرامش را در دل هاى مومنان فرو فرستاد تا ایمانى را بر ایمانشان بیافزاید و تمام سپاهیان آسمان ها و زمین از آن خداست و همانا خداوند دانا و فرزانه است.
حلاوت یقین و روح آرامش تنها در قلب مومنان پدید مىآید و این یکى از بزرگ ترین نعمت هاى الهى است که هر چند مومنان سختى و رنج ببینند و تلخى حوادث و رویدادهاى نابهنگام را تحمل کنند, چون امیدشان به خدا و توکلشان پیوسته بر اوست, لذا تمام سختى ها و ناگوارىها در ذائقه شان شیرین مى شود و نه تنها اضطراب و سراسیمگى وجودشان را فرا نمى گیرد, بلکه آرامش خاطر به آن ها دست داده و هرگز از آینده نگران نیستند. البته این در حالى است که انجام وظیفه کرده باشند و به آن چه شرع دستور داده عمل نموده باشند و بدین سان بر ایمانشان و یقینشان افزوده مى شود, چرا که هر بار پس از تحمل سختى ها و نبردها و ستم گرىها و آشوب هاى آشوبگران از خدا بى خبر و کینه توز, حلاوت فتح و پیروزى را مى بینند و علو و رفعت اسلام و مکتب را مشاهده مى کنند.
واضح و روشن است که تمام نیروهاى غیبى و سپاهیان سماوى و زمینى تحت سیطره خداى قهار است و اگر بخواهد در یک چشم به هم زدن, کفار و دشمنان دین را سرنگون و سرکوب مى سازد و مومنان را بهروزى و پیروزى عنایت مى کند, ولى خداوند مى خواهد که مومنان در همین دنیاى زودگذر کارزار کنند و آزمایش شوند و تلاش و سعى نمایند تا مایه سعادت و خوشبختى آنان در جهان ابدیت باشد و بیش ترین اجر و پاداش نصیبشان گردد.
این آیات اشاره به داستان صلح حدیبیه دارد که برخى امور ناگوار رخ داده بود و تازه مسلمانان و منافقان را شک و تردیدى در دل ایجاد شده بود و حتى وقتى سوره فتح نازل شد, با شگفتى و مسخره گفتند: چه فتحى است این؟ کى ما پیروز شده ایم؟!
خداوند باز هم بر مومنان منت نهاد و لطفى بزرگ تر شامل حالشان کرد و آرامش را بر قلبشان وارد ساخت تا ضعف و سستى در ایمانشان پدید نیاید و تحت تإثیر شایعه پراکنى هاى دشمنان قرار نگیرند و دلگرم به پیروزى باشند که پیوسته همراه با شدت, آسانى و پس از ناکامى, کامیابى است ((ان مع العسر یسرا)).
سکینه از ماده سکون گرفته شده و به معناى آرامش و اطمینان خاطرى است که یقین آفرین است و تردید و دو دلى را زائل مى سازد. راستى اگر ایمان به خداوند نتیجه اى جز همین آرامش خاطر نداشته باشد کافى است که انسان را در برابر تمام حوادث بیمه کند. نمى خواهیم ادعا کنیم که مومن متعرض بلا نمى شود, بلکه البلإ للولإ, هرچه ایمان افزون تر شود, بلا و مصیبت بیش تر مى گردد که مایه پاداش و جزاى اخروى خواهد بود, ولى آرزو و رجایى که انسان مومن دارد, تلخى ها را در کامش شیرین مى سازد ((فانهم یإلمون کما تإلمون و ترجون من الله ما لایرجون)) آنان نیز مانند شما رنج مى کشند, ولى شما امیدى به خدا دارید که آن ها هرگز ندارند.
حوادث اخیر کوى دانشگاه که مایه تإسف و انزجار تمام مسئولین و اقشار ملت بود, متإسفانه سبب شد که دشمن هاى در کمین نشسته انقلاب اسلامى و آن ها که سال هاست منتظر فرصت اند تا به اهداف پلید خود دست یابند, از این فرصت به دست آمده مى خواستند آخرین زهر خود را در کام انقلاب بریزند و چنین پنداشتند که مردم و دانشجویان نیز به آنان خواهند پیوست و چه وقتى بهتر از الان که حامیان و پرچم داران انقلاب به عنوان دو خط روبروى یکدیگر ایستاده و به هم در مجالس و مراکز عمومى پرخاش مى کنند, پس باید کار را یکسره کرد!! غافل از این که هر دو خط و تمام ملت و دانشجویان عزیز, همه برخاسته از همین انقلاب اند و پیرو خط امام و رهبرى هستند و اگر روزى احساس کنند انقلاب عزیز یا ارکان نظام ممکن است دستخوش حوادث شود و یا آسیب ببیند, همه با هم یک دل و یک نوا تا آخرین رمق و تا آخرین قطره خون خود از انقلاب خونبارشان دفاع و پشتیبانى کرده و جز ننگ و نفرت چیزى عاید دشمن نخواهد شد. و چنین هم شد! بحمدالله ملت ما یک بار دیگر وحدت و عظمت خود را به دنیا اعلام کرد و ضمن اظهار پشتیبانى و اطاعت کامل از رهبر معظم انقلاب مشت محکمى به دهان دشمنان اسلام و ایران زد و جا دارد پس از این حادثه, برادران و خواهران بیش از پیش وحدت و انسجام خود را حفظ کنند و ضمن هشیارى کامل, راه را بر دشمنان ببندند و این میسر نیست جز با پشت سر گذاشتن اختلافات جزیى و وحدت کلمه و احترام متقابل و عدم تحمیل نظرات و آرإ خویش به دیگران و اطاعت از ولى فقیه و حمایت از مسئولین محترم نظام. والسلام.
