مفاتیح ترنـــم

اداى سبز طراوت
هزار پنجره واشد در آن پگاه مقدس
که عشق در تو درخشید از آن نگاه مقدس
به پاى آینه هامان در آن دیار غریبى
چقدر آه کشیدى, چقدر آه مقدس
مسیر سیر و سلوکت مدار هر چه فضیلت
صراط سیر نگاهت دو شاهراه مقدس
بهار بى تو چه دارد؟ اداى سبز طراوت!
و با تو: عشق, على را و چند ماه مقدس
نشد بلال تو باشم, بگو صداى که باشم
در این غروب اذان همان سیاه مقدس
فرشته تو شدن, این همیشه قسمت ما نیست
مگر به گوشه چشمى از آن نگاه مقدس
سید اکبر میرجعفرى

گسترده زیستن
تا کى چو غنچه در قفس پرده زیستن
در یک اتاق کوچک و دم کرده زیستن
امروز روز پنجره هاى گشوده است
روز شکفته بودن و بى پرده زیستن
دنیا همین تراکم درهاى بسته نیست
باید سلام کرد به گسترده زیستن
مور و ملخ به اوج عقابان نمى رسند
در لحظه هاى باد نیاورده زیستن
زنجیرها گسستنى اند اى جهان زجر
بردار دست از سر این پرده زیستن
O علیرضا فولادى

انتظار
نگاه هاى تو با ما همیشه پنهانى است
ولى وصال دلم با دلت به آسانى است
همیشه صبح پر از شوق و شور آدینه
به جست و جوى تو هر ندبه ام زحیرانى است
شکست بغض پر از انتظار دل وقتى
که در دعاى به تو مهرها به پیشانى است
طراوتى که دعاى فرج به ما بخشید
نشانه اى زتو در یک غروب عرفانى است
لبى که نام تو خواند شکوفه آباد است
دلى که یاد تو دارد عجب چراغانى است
نشان روى تو و قبر مادر و شب قدر
بگو به من زچه رو, اى عزیز پنهانى است
ظهور کن که به دین, جان تازه مى بخشى
که بى تو شیعه یقین مذهب پریشانى است
اگر نیایى و از کوچه ها گذر نکنى
به حق عشق که مرگ امید ما آنى است
شگفت نیست که چشمت بر این دیار افتد
که بهترین رقم انتظار ایرانى است
O عبدالرضا مدرس زاده

شب هنوز شب است
سکوت و شب همه جا مانده بى صدا امشب
و من نشسته در آغاز ماجرا امشب
صداى پاى کسى در فضاى کوچه دمید
کسى که راه به جایى نبرده تا امشب
قرار بود بیاید مسافرى از دور
قرار بود بیاید, ولى چرا امشب؟
دوباره آمده تا کوچه هاى دلتنگى
که باز تازه کند خاطرات را امشب
مسیر کوچه پر از وهم و این غریبه پیر
دلش هواى کسى دارد آشنا امشب
کسى نیامد و او رفت و شب هنوز شب است
و من رسیده به پایان ماجرا امشب
حسن قریبى