رسول خدا صلى الله علیه وآله :
اَیُّهَا النّاسُ اوُصیکُمْ بِحُبِّ ذى قُرْباها اَخى وَابْنُ عَمّى عَلى بنُ اَبى طالِب , لایُحِبُّهُ اِلاّمُؤْمِنٌ وَ لایُبْغِضُهُ اِلاّ مُنافِق ٌ, مَنْ اَحَبَّهُ فَقَدْ اَحَبَّنى وَ مَنْ اَبْغَضَهُ فَقَدْ اَبْغَضَنى , وَ مَنْ اَبْغَضَنى عَذَّبَهُ اللّه ُ(1).
اى مردم ! سفارش مى کنم شما را به دوستى نزدیکانم ; برادر و پسر عمویم على بن ابى طالب , دوست ندارد او را مگر مؤمن , و دشمن ندارد او را مگر منافق , آن کس که او را دوست بدارد مرا دوست داشته و آن کس که او را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و آن کس که دشمن من باشد خدا او را عذاب خواهد کرد.
رسول خدا صلى الله علیه وآله :
اوّل هذه الامّة وروداً على الحوض , اوّلها اسلاماً على بن ابى طالب(2).
اوّلین کس از این امّت که وارد بر حوض مى شود, اوّل کسى است که اسلام آورده یعنى على بن ابى طالب .
رسول خدا صلى الله علیه وآله :
قال لفاطمة زوّجتک خیر امّتى , اعلمهم علماً وافضلهم حلماً و اوّلهم سلما(3).
( رسول خدا(ص ) فرمود: تزویج کردم تو را به بهترینِ امّتم , در علم از همه داناتر و درحلم از همه بالاتر و در اسلام اوّلین مسلمان است .
رسول خدا صلى الله علیه وآله :
اِنّ هذا اوّل من آمن بى , و هو اوّل من یصافحنى یوم القیامة, و هو الصّدیق الاکبر وهذا فاروق هذه الامّة, یفرّق بین الحق والباطل , و هذا یعسوب الدّین(4).
همانا این , اول کسى است که به من ایمان آورد و اول کسى است که روز قیامت با من مصافحه خواهد کرد و اوست صدّیق اکبر, و این امّت فاروق این است که حقّ و باطل را از یکدیگر جدا مى کند و این است یعسوب دین .
رسول خدا صلى الله علیه وآله :
لقد صلّت الملائکة علىّ و على على سبع سنین لانّا کنّا نصلّى و لیس معنا أحدٌ یصلّى غیرنا(5).
از ابو ایّوب نقل شده که گفت : رسول خدا(ص ) فرمود: هفت سال فرشتگان بر من وعلى درود مى فرستادند. زیرا تنها ما بودیم که نماز مى خواندیم و هیچ کس جز ما نمازنمى خواند.
على علیه السلام :
أنا عبدالله و أخو رسول اللّه , و انا الصّدیق الاکبر, لایقولها بعدى الاّ کاذب مفترى ولقد صلّیت مع رسول اللّه قبل النّاس بسبع سنین , و انا اوّل من صلّى معه (6).
من بنده خدا و برادر رسول اویم , منم صدّیق اکبر, پس از من جز دروغگوى تهمت زن , دیگر کس آن را نمى گوید, من مدّت هفت سال با رسول خدا(ص ) نمازمى خواندم , و اوّل کسى هستم که با او به نماز ایستاد.
على علیه السلام :
انّ محمّداً صلى الله علیه و آله لمّا دعا الى الایمان باللّه والتوحید کنّا اهل البیت اوّل من آمن به و صدّق بما جاء به , فلبثنا احوالاً مجرّمة (اى کاملة) و ما یعبد اللّه فى ربع ٍساکنٍ من العرب غیرنا(7).
در نامه اى حضرت به معاویه چنین نوشت : وقتى رسول خدا(ص ) مردم را به ایمان به خدا و توحید فراخواند ما اهل بیت کسانى بودیم که به او ایمان آوردیم و آنچه راآورده بود تصدیق کردیم , سالیانى دراز بر ما گذشت که در سرزمین هاى مسکون عرب غیر از ما کسى خدا را نمى پرستید.
على علیه السلام :
ما أعرف أحداً من هذه الامّة عبداللّه بعد نبیّنا غیرى , عبدت اللّه قبل ان یعبده أحدٌ من هذه الاءمّة...(8).
من کسى از این امت را که غیر از پیامبر خدا به عبادت خدا پرداخته باشد, جز خودم نمى شناسم , من عبادت کردم خدا را قبل از آن که کسى از این امّت او را عبادت کند...
امام مجتبى علیه السلام :
انشدکم اللّه ایّها الرهط أتعلمون انّ الّذى شتمتموه منذ الیوم صلّى القبلتین کلتیهما وانت یا معاویة بهما کافر؟ تراها ضلالة و تعبد اللاّت والعزّى غوایة, وانشدکم اللّه هل تعلمون انّه بایع البیعتین کلتیهما: بیعة الفتح و بیعة الرضوان وأنت یا معاویة باحداهماکافر و باخرى ناکث . وانشدکم اللّه هل تعلمون انّه اوّل النّاس ایماناً و انّک یا معاویة واباک من المؤلّفة قلوبهم(9).
امام مجتبى علیه السلام در مجلس معاویه خطاب به حضّار مجلس فرمود: شما را به خدا سوگند مى دهم آیا مى دانید کسى را که دشنام دادید از اوّلین روز به هر دو قبله نماز گزارده و تو اى معاویه ! آن روز به هر دو کافر بودى , و عمل او را گمراهى مى پنداشتى و لات و عزّى را گمراهانه مى پرستیدى ؟ شما را به خدا سوگند مى دهم آیا مى دانید که او در هر دو بیعت , بیعت فتح و بیعت رضوان شرکت کرد و تو اى معاویه در یکى از آنها کافر و در دیگرى عهد شکن بودى ؟ شما را به خدا سوگندمى دهم آیا مى دانید او در دعوت به ایمان به خدا نخستین پاسخ دهنده و تو و پدرت اى معاویه از مؤلّفة قلوبهم بودید. جمؤلّفة قلوبهم افراد غیر مسلمانى بودند که رسول خدا(ص ) براى نرم کردن دلِ آنها نسبت به اسلام از غنائم و زکوات سهمى به آنهامى داد.
امام مجتبى علیه السلام :
فلمّا بعث اللّه محمّداً النبوّة واختاره للرّسالة وانزل علیه کتابه ثمّ امره بالدّعاء الى اللّه ,فکان ابى اوّل من استجاب للّه و لرسوله , و اوّل من آمن و صدّق اللّه و رسوله و قدقال الله فى کتابه المنزل على نبیّه المرسل : افمن کان على بیّنةٍ من ربّه و یتلوه شاهدمنه , فجدّى الذى على بیّنةٍ من ربّه , وابى الّذى یتلوه و هو شاهدٌ منه ...(10).
امام مجتبى در ضمن خطبه اى فرمود: وقتى که محمّد(ص ) به پیامبرى مبعوث گردید وخداوند او را به رسالت برگزید و کتابى را بر وى فرو فرستاد سپس او را مأموردعوت به حق کرد. پدرم اوّل کسى بود که به او ایمان آورد و خدا و رسولش راتصدیق کرد و خداوند در کتابى که بر رسولش نازل نمود فرماید: افمن کان على بیّنةٍمن ربّه و یتلوه شاهد منه , جدّم رسول خدا متّکى بر بیّنه و دلیل خدایى بود و پدرم على که دنباله رو او بود شاهد و گواهش بود...
پى نوشت ها:
1 شرح ابن ابى الحدید, ج 2 ص 451
2 سیرهء زینى دحلان , ج 1 ص 188
3 جمع الجوامع , ج 6 ص 398
4 مجمع الزواید هیثمى , ج .9 ص 102
5 اسدالغابة, ج 4 ص 18
6 تاریخ طبرى , ج 2 ص 213
7 ابن مزاحم , کتاب صفّین , ص 100
8 خصائص نسایى , ص 3
9 شرح ابن ابى الحدید, ج 2 ص 101
1 ینابیع المودّة, ص 482
