آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,629 |
| تعداد مقالات | 37,245 |
| تعداد مشاهده مقاله | 17,899,059 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 8,110,979 |
فضیلت خدمت به مومنین و برادران دینی | ||
| پاسدار اسلام | ||
| مقاله 1، دوره 1391، شماره 375، اسفند 1391 | ||
| تاریخ دریافت: 16 خرداد 1396، تاریخ بازنگری: 16 خرداد 1405، تاریخ پذیرش: 16 خرداد 1396 | ||
| اصل مقاله | ||
|
سخنان معصومین الامام الکاظم - علیه السّلام - : اِنَّ خَواتیمَ أعمالِکُم قَضاءُ حَوائجِ إخوانِکُم والإحسانِ إلیهِمْ ما قَدَرْتُم و الاّ لَمْ یُقْبَلْ مِنْکُم عَمَلٌ. «بحار الانوار، ج 75، ص 379» همانا مُهر قبول اعمال شما، برآوردن نیازهای برادرانتان و نیکی کردن به آنان در حد توانتان است والا (اگر چنین نکنید)، هیچ عملی از شما پذیرفته نمیشود.
خدای متعال میفرماید: مردم خانواده من هستند، پس محبوبترین آنان نزد من کسانی هستند که با مردم مهربانتر و در راه برآوردن نیازهای آنان کوشاتر باشند.
هر کس یک نیاز مؤمنی را روا سازد، خداوند حاجتهای فراوان او را روا سازد که کمترین آن بهشت باشد.
همانا خدا را در زمین بندگانی است که برای رفع نیازهای مردم میکوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
کسی که در راه برطرف ساختن نیاز برادر خود قدم بردارد، مانند کسی است که سعی میان صفا و مروه به جای آرد.
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: کسی که برای کمک به برادر خود و سود رساندن به او اقدام کند، پاداش مجاهدان در راه خدا به او داده خواهد شد.
هر کس یک نیاز برادر مؤمن خود را برآورد، مانند کسی است که عمر خویش را به عبادت خدا سپری کرده باشد.
هر مسلمانی که گروهی از مسلمانان را خدمت کند، خداوند به تعداد آنان در بهشت به او خدمتکار دهد.
برآوردن نیاز مؤمن به یقین برتر از یک حج و یک حج و یک حج است، (امام - علیه السلام - تا ده حج شمردند)
قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ سَعی فی حاجَه أَخیهِ المؤمنِ فکأنَّما عَبَدَ اللهَ تِسْعَهَ آلافِ سنَه، صائماً نهارُهُ قائماً لَیلَهُ. «بحارالانوار، ج 74، ص 316» کسی که در راه برآوردن نیاز برادر مؤمن خود بکوشد، گویی نُه هزار سال با روزه گرفتن و شب زنده داری کردن، خدا را عبادت کرده باشد.
هرگاه مردی از من درخواست حاجتی کرد، در رفع حاجت و نیاز او شتاب میورزم؛ زیرا بیم آن میرود که کار از کار بگذرد و اقدام من در کمک به او دیگر به کارش نیاید. الامام الصادق - علیه السّلام - : إِنّی لَأسارٍِعُ إلی حاجَه عَدُوّی خَوفاً اَنْ اَرُدَّهُ فَیَسْتَغْنیَ عَنّی. «بحارالانوار، ج 78، ص 207» من در برآوردن نیاز دشمن خود (نیز) شتاب میکنم؛ زیرا میترسم دست رد به سینه او زنم و او از من بینیاز شود.
امام علی - علیه السلام - (به مالک اشتر) فرمود: از جمله خدمت رسانی تو این است که نیازهای مردم را هنگامی که به تو مراجعه میکنند، برآورده سازی, آن خدماتی را که معاونان تو از انجام آن کارها ناتوانند.
برطرف کردن نیازهای مردم پایدار نیست مگر به سه چیز: 1- کوچک شمردن خدمت تا خدا آن را بزرگ نماید؛ 2- پنهان داشتن آن تا خدا آن را آشکار کند؛ 3- شتاب در برآوردن نیاز حاجتمند تا مسرت بخش باشد.
مردی از انصار محضر امام حسین - علیه السلام - شرفیاب شد و تصمیم داشت که حاجتش را با امام - علیه السلام - مطرح کند. حضرت به او فرمود: ای برادر انصاری! آبروی خود را حفظ کن و درخواست خود را شفاهی و رو در رو مطرح نکن، بلکه حاجتت را در نامهای بنویس و بیاور تا من آنچه در نامه نوشتهای و سبب خوشحالی تو میشود به خواست خدا برآورده سازم.
درخواست نیازمندی را که خودش نمیتواند آن را ابلاغ کند به من برسانید و هر که تقاضای درماندهای را به مسئولی برساند در حالی که نیازمند، خودش از رساندن نامهاش ناتوان است؛ خداوند او را در روز قیامت بر صراط ثابت قدم نماید.
درخواستهای مردم از شما، از نعمتهای الهی است برای شما، از این نعمتها ملول و خسته نشوید.
خداوند بعضی از برادرانتان را زیر دست شما قرار داده است، پس هر که برادرش زیر دست اوست، باید از آنچه میخورد به او نیز بخوراند، و از آن چه میپوشد به او هم بپوشاند و کاری را که در توان او نیست به او واگذار نکند و اگر کار دشواری را به او سپرد، به کمک او بشتابد.
کسی که برای برطرف کردن نیاز برادر مؤمن خود گام بردارد؛ خدای سبحان برای او ده حسنه مینویسد و مقام او را ده درجه بالا میبرد و از ده گناه او میگذرد و شفاعت ده نفر را از او میپذیرد.
امام علی - علیه السلام - (به جابربن عبدالله انصاری) فرمود: ای جابر! هر که از نعمتهای خداوندی بیشتر بهره یابد، مردم نیازمند هم بیشتر به او رجوع میکنند، در پاسخ به نیازهای مردم هر که برای خدا برخیزد و بنا بر تواناییهایی که دارد انجام وظیفه کند، تداوم نعمتهای خداوندی را فراهم ساخته است و اگر انجام وظیفه نکند، نعمتها را به زوال و نیستی میسپرد. الامام الصادق - علیه السلام - : مِن اَحَبَّ الاَعمالِ اِلی اللهِ عَزَّوَجَلَّ اِذخالُ السُّرُوِر عَلَی المُؤمِنِ؛ اِشباعُ جُوعَتِهِ أَو تَنفِیسِ کُربَتِهِ؛ اَو قَضاءِ دَینِهِ. «الکافی، ج 2، ص 192» از با ارزشترین کارها نزد خداوند متعال، شاد کردن مؤمنین است؛ مثل سیر نمودن آنها، یا نجات دادن آنان از سختیها و گرفتاریها، یا ادای بدهی آنها.
کسی که شب را به روز آورد و به امور مسلمانان رسیدگی نکند، پس از مسلمانان نیست و نیز هر که بشنود مردی از مسلمین فریادرسی میخواهد و به او پاسخ ندهد، از مسلمین نیست.
مسلمانان موظفند در راه رسیدگی و کمک به نیازمندان کوشا و نسبت به یکدیگر عطوف و مهربان باشند و از پرداخت کمکهای مالی به همدیگر مضایقه نکنند و به هنگام گرفتاری، یار و یاور هم باشند.
خداوند را بندگانی است که به آنان نعمتهای ویژه داده است برای نفع رساندن به دیگر بندگانش؛ پس امکاناتی در دسترس آنها قرار داده است که بذل و بخشش کنند. هرگاه از بذل آن نعمتها دریغ ورزند و چیزی به کسی ندهند، آن نعمتها را از آنان باز میستاند و به دیگران میدهد.
هر کس که در بر طرف کردن نیاز مسلمانی به خاطر خدا کوشش کند، خداوند بزرگ برای او هزار هزار حسنه مینویسد.
فضیلت پاداش برطرف کردن نیاز مؤمن, از هزار حجّی که تمام اعمال آن قبول شده باشد و آزاد کردن یک بنده در راه خدا و صرف بار هزار اسب در راه خدا با زین و لجامش, بیشتر است.
الامام الصادق - علیه السلام - : مَا امَنَ بِاللهِ وَ لاَ بِمُحَمَّدٍ وَلاَ بِعَلِّی مَن اِذا اَتاهُ اَخُوهُ المُؤمِنُ فی حاجَه لَم یضحَک فِی وَجهِهِ فَاِن کَانَت حَاجَتُهُ عِندَهُ سارَعَ اِلی قَضائِها وَ اِنْ لَمْ یَکُنْ عِنْدَهُ تَکَّلَّفَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِهِ حَتّی یَقْضِیَها لَهُ. «بحارالأنوار، ج 75، ص ۱۷۶» به خدا، محمد و علی ایمان نیاورده است کسی که در هنگام نیاز برادر مؤمنش با خوشرویی با او برخورد نکند؛ پس اگر توان دارد احتیاج او را شخصاً برطرف نماید و اگر قادر نیست با کمک دیگری مشکل او را حل کند.
الامام الصادق«ع» قال لِنفرٍ عنده: «مالکم تستخفُّون بنا؟ قال: فقام إلیه رجلٌ من خراسان فقال: معاذ لوجه الله أن نستخفّ بک أو بشئ من أمرک، فقال: بلی إنّک من استخفّ بی، فقال: معاذ لوجه الله أن أستخفّ بک، فقال له: ویحک، ألم تسمع فلانًا و نحن بقرب الجُحفه و هو یقول لک: احملنی قدر مِیلٍ فقد و الله عییتُ، و الله ما رفعت به رأسًا، لقد استخففت به، و من استخفّ بمؤمن فبنا استخفّ، و ضیّع حرمة الله عزّ و جلّ». «وسائلالشیعه، ج 8، ص ۵۹۲» امام صادق«ع» به گروهی که در محضر او نشسته بودند فرمود: چرا شما به ما اهل بیت توهین میکنید؟ [حاضران شگفتزده شدند]، مرد خراسانی قیام کرد و عرض کرد: پناه برخدا از اینکه به شما یا به اوامر شما اهانت کنیم، امام«ع» فرمود: چرا، تو از کسانی هستی که به من اهانت کردهاند، پس این شخص عرض کرد: پناه برخدا که به شما اهانت کرده باشم، حضرت به او فرمود: وای بر تو، آیا صدای فلانی را ـ زمانی که ما نزدیک جُحفه بودیم ـ نشنیدی که از تو درخواست میکرد؛ مرا به اندازه یک مِیل همراه خودت ببر، به خدا خسته شدم، امّا به خدا سوگند، تو سرت را بلند نکردی و او را حقیر و کوچک شمردی، هر کسی مؤمنی را کوچک بشمارد، ما را کوچک شمرده و حُرمت خدای متعال را شکسته است. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,202 |
||