کتاب ماه

فروردین، ماه شاعران و هنرمندان است. این ماه پر از شکوفایی در طبیعت و وجود انسان‌هاست، و این گونه است که شاعران حس‌شان شکفته می‌شود و در مورد بهار می‌سرایند. دیوان هر شاعری را ورق بزنی حتماً در مورد بهار، سال نو و عید شعر و حرفی دارد. حالا با هم کتاب فروردین را ورق می‌زنیم.

کتاب فروردین، اولین کتاب سال است که ۳۱ برگ دارد. بدون شک در هر روز آن اتفاق‌های خوشایند و ناخوشایندی افتاده است. مهم‌ترین اتفاق‌های فروردین را با هم مرور می‌کنیم.

فروردین با ۹ جمادی‌الاول ۱۴۳۴ هجری‌قمری و ۲۱ مارس ۲۰۱۳ شروع می‌شود و با ۹ جمادی‌الثانی و ۲۰ آوریل به پایان می‌رسد.

پنج‌شنبه ۱ فروردین، نوروز

واقعاً که امروز، روز پر‌برکتی است. امروز چه‌قدر لبخند و بوس و شادی بین آدم‌ها رد و بدل می‌شود. روزی که دل‌ها به هم نزدیک‌تر و دیدار‌ها تازه می‌شود. اگر نوروز نبود، شاید این اتفاق انسانی کم‌تر می‌افتاد. با این حال باید یاد گرفت که فقط این دید و بازدیدها نباید در نوروز خلاصه شود. باید به این فکر کرد که هر روز برای ما باید نوروز باشد؛ روز آشتی، تازه‌تر و شکوفا شدن.

جمعه۲ فروردین، هجوم مأموران پهلوی به مدرسه‌ی فیضیه‌ی قم

دقیقاً ۵۰ سال پیش در چنین روزی اتفاق ناگواری در مدرسه‌ی فیضه افتاد. مدرسه‌ی فیضیه، مرکز دانش نسبتاً بزرگی در کنار حرم مطهر حضرت معصومه(سلام الله علیها) است. در این مدرسه کلاس‌های درسی وجود دارد که طلبه‌ها در آن مشغول تحصیل‌اند. در کنار کلاس درس، حجره‌هایی وجود دارد. طلبه‌های جوانی که خانه ندارند و از شهر دیگر آمده‌اند، در این حجره‌ها ساکن می‌شوند و درس‌شان را می‌خوانند. در چنین فضایی، سال ۱۳۴۲ مأموران شاه به مدرسه‌ی فیضیه حمله کردند و طلبه‌های بی‌دفاع را زیر کتک و اهانت خود گرفتند. شاه، قدرت زیادی داشت؛ ولی با همه‌ی قدرتش از آگاهی مردم می‌ترسید. فکر می‌کرد که مدرسه‌ی فیضیه باعث بیداری مردم می‌شود و به همین خاطر به جان طلبه‌ها و روحانیون افتاده بود.

دوشنبه ۱۲ فروردین، روز جمهوری اسلامی

به این عبارات توجه کن: جمهوری خلق چین، ایالات متحده‌ی آمریکا، امارات متحده‌ی عربی و ...

در پسوند بعضی از کشورها عباراتی را می‌بینیم که می‌تواند خلاصه و نمادی از آن کشور باشد. این عبارات نشان می‌دهد که کشور مورد نظر چه ویژگی و خط مشی‌ای دارد. یک نوع شناسنامه است و یک نوع کلمه‌ی عبور.

وقتی انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، بزرگان نشستند و فکر کردند که شناسنامه‌ی ایران بعد از انقلاب چه باشد و هر کسی نظر می‌داد: ایران خالی، حکومت اسلامی ایران، جمهوری دمکراتیک ایران و بالأخره امام خمینی، رهبر انقلاب، «جمهوری اسلامی ایران» را به مردم پیش‌نهاد داد. این اسم به رأی گذاشته شد و در این روز مردم پای صندوق‌های رأی رفتند و به جمهوری اسلامی رأی آری دادند.

سه‌شنبه، ۱۳ فروردین، روز طبیعت

 در سیزدهمین صفحه از کتاب فروردین، مردم به دل طبیعت و دشت و کوه و دمن می‌زنند تا پیوندی دوباره با طبیعت داشته باشند؛ اما این پیوند جز دردسر برای طبیعت چیزی ندارد. چه‌قدر درخت شکسته می‌شود، چه‌قدر سبزه گره می‌خورد و چه‌قدر تصادف و ترافیک پیش می‌آید. اگر مردم می‌دانستند فلسفه‌ی بیرون رفتن از خانه یا همان سیزده‌به‌در چیست، این همه به طبیعت آسیب نمی‌زدند.

۲۵ فروردین، ۴ جمادی‌الثانی، شهادت حضرت فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها)

دنیا سال‌های زیبایی را تجربه کرد، هر چند کوتاه بود؛ مثل حضور گل که فضای دل‌انگیز و بهشتی را به وجود می‌آورد. آمدن حضرت فاطمه(سلام الله علیها) به دنیا هم، این‌گونه بود. وقتی آمد، به دنیا رنگ و صفای دیگری داد. دنیا جلوه‌ی دیگری به خود گرفت. خدا تکه‌ای از بهشتش را به دنیا داد تا به دنیایی‌یان بگوید که می‌توان مثل گل زندگی کرد.

با این حال این تجربه‌ی شیرین برای دنیا کم بود. حضرت فاطمه  عمر کوتاهی داشت؛ ولی تأثیر‌گذار و زیبابخش بود. حالا سال‌ها از رفتن و پر کشیدن آن بانوی بهشتی گذشته است. اگر او نیست، دنیا یادگاری زیادی از او داشت. آخرین یادگاری او گلی است که با نرگس پیوند خورده است.

علی باباجانی