کنار باغچه /بر دوش باران

کنار باغچه

جعفر مقیمیان

قاب عکس تو هنوز

مانده روی تاقچه

در نبودت ای پدر!

با تمام غنچه‌ها و برگ‌ها

حرف می‌زنم

کنار باغچه

***

بر دوش باران

منیره هاشمی

همه روح خدا را می‌شناسند

پرستوها شما را می‌شناسند

تمام لاله‌های سرخ دنیا

امام لاله‌ها را می‌شناسند

***

تو را با بانگ قرآن برده بودند

پریشان پریشان برده بودند

تمام چشم‌ها از اشک، لبریز

تو را بر دوش باران برده بودند

***

هوا درگیر طوفان بود آن روز

جهان انگار گریان بود آن روز

دل خوبان دنیا، دور و نزدیک

کنار قلب ایران بود آن روز