جدول 32 حرف الفبای فارسی

جدول 32 حرف الفبای فارسی

طراح: حسین کریمشاهی‌بیدگلی

راهنمایی:

پس از حل کامل جدول، از پشت سر هم قرار دادن حروف خانه‌های شماره‌دار، به سخنی از امام خمینیq دست خواهید یافت.

افقی:

2. بنیان‌گذار سلسله‌ی صفّاریان – سهراب سپهری در شعری می‌گوید: کار ما نیست شناساییِ ........

3. فاصله‌ی میان دو کوه – صدمه و آسیب – کشور «چاد» بود که حروفش در هم ریخت.

4. جوش و خروش – پایتخت کشور لبنان – برابر مُد روز.

5. ناشنوا – همراهِ «گذار» می‌آید و معنی تفریح می‌دهد – سبزی سه رنگ – ضربه‌ی سر در فوتبال.

6. قورباغه‌ی درختی – ظلم و ستم – ضربه‌ی شدید به کسی وارد کردن - «هنگامی که» عربی.

7. قرآن کریم آن را بهتر از هزار ماه می‌داند که در خرداد امسال پیش رو داریم – خودخواه.

8. لقمه‌ی شتری – هنگام ...... در ماه رمضان، ما را هم دعا کنید.

10. جمعِ منبر – روزی که گذشت.

11. چهاردهم خرداد 1368 حضرت امام .... رحلت کرد – ماه خدا.

12. قدم یک پا – سارق – تندخو - «گاراژ» توخالی.

13. بعضی حیوان‌ها دارند - «روز» انگلیسی – شکاف و رخنه – مایه‌ی حیات.

14. منسوب به اداره‌ی ویژه‌ی ورود و خروج کالا در مرزها – عدد دورقمی – هم‌کلاسی.

15. وسیله‌ی ماهی‌گیری – سنگ قیمتی - «سرور» بی‌سر.

16. کشوری در قاره‌ی آسیا – یکی از زیباترین آبشارهای ایران در پنج کیلومتری جاده‌ی اصلی مشهد به گلستان.

عمودی:

2. سوره‌ی هشتادوهفتم قرآن – میز دارد – نوعی پارچه – گمراه.

3. بالابر خودرو – حرف همراهی- «مادر» عربی – مروارید درشت.

4. دارای بوی تند – جعلی و دروغین – کشف‌کننده.

5. پایتخت کشور «سوییس» - شهری در کشور عربستان – زیرک و موذی - «روز» عربی.

6. از آن بالا می‌رویم – مزار و مقبره – شهر بادگیرها – صحرا و بیابان.

7. انسان و آدم – خون‌بها.

8. ثابت و پایدار کردن – در مراسم دفن مرده شرکت کردن.

9. طایفه‌ای در کشورمان – کوتاه‌شده‌ی آتش.

10. از آن طرف به معنی از یک‌دیگر ارث بردن – تاریکی اما برعکس.

11. از مزه‌ها – هوش و عقل.

12. پاداش نیکی یا بدی – جغد – حسد – قوم و قبیله.

13. سائل – حدیث معروف اهل‌بیتU - همراه «دشت» می‌آید – سومین خاندان از پادشاهان فرانسه.

14. پرستو – واگذاری انجام کاری به دیگری – جمعِ مرض.

15. اسم آذری – مرغابی – علامت مفعول – زشت و ناپسند.

16. گرداگرد و محدوده‌ی جایی – نمازی که در وقت خودش خوانده می‌شود – نیم‌صدای گریه – کلمه‌ی «قیصر» بود که حروف آن جابه‌جا شد.