دوستان جدیدی به نام قوانین راهنمایی و رانندگی

گزارش و عکس: سارا بهمنی

قوانین راهنمایی و رانندگی در زندگی همه‌ی ما نقش مهمی دارند. قوانین راهنمایی و رانندگی تابلوهایی در دست گرفته‌اند و در هر نقطه‌ای از شهر که باشیم خودشان را به ما نشان می‌دهند. در جاده‌های شمال، در کوچه و محله‌ی خودمان، حتی بعضی از ما علامت بزرگ و قرمز پارک ممنوع را به دیوار یا درِ خانه‌ی‌مان نصب کرده‌ایم. متأسفانه بعضی‌ها فکر می‌کنند باید با این قوانین لجبازی کنند. در صورتی‌که این قوانین هم می‌توانند مانند کتاب، دوستان خوب ما شوند و از ما مراقبت کنند. رعایت نکردن قوانین راهنمایی و رانندگی بیش‌تر از همه به کودکان صدمه می‌زند. همان کودکان امروز که رانندگان فردا هستند. همراه شما به یک مدرسه می‌رویم. بچه‌ها روی صندلی‌ها هوشیار نشسته‌اند تا پرسش‌هایم را بپرسم.

علی اسماعیلی، کلاس هفتم

شهاب کریمی، کلاس هفتم

علیرضا آراسته، کلاس هفتم

امیرمهدی حسن‌زاده، کلاس هفتم

امیرطاهری‌پور، کلاس هفتم

بچه‌ها، پدرهای شما قوانین راهنمایی و رانندگی را رعایت می‌کنند؟

علی اسماعیلی: پدرم قوانین را رعایت می‌کند و هر وقت رعایت نکنند، بهشان تذکر می‌دهم؛ مثلاً اگر تند بروند می‌گویم که آرام بروند تا اتفاق بدی پیش نیاید.

امیرمهدی حسن‌زاده: هر وقت تند بروند اعتراض می‌کنیم. بعضی وقت‌ها هم که خواب‌آلود هستند، ما نگران می‌شویم و از آن‌ها می‌خواهیم در کنار جاده استراحت کنند.

امیر طاهری‌پور: مادرم سرِپیچ‌ها تند می‌روند که به او تذکر می‌دهم و به حرفم گوش می‌کنند. پدرم هم وقتی کمربند را فراموش کنند به او یادآوری می‌کنم.

امیرشهاب کریمی: وقتی پدرم در جاده‌ها سرعت‌شان تند باشد به ایشان تذکر می‌دهم و می‌خواهم مراقب باشند تا سالم به مقصد برسیم.

اگر قوانین را رعایت کنیم خیلی پاستوریزه (بچه لوس) نمی‌شویم؟

(با شنیدن واژه‌ی پاستوریزه همه‌ی‌شان زیرخنده می‌زنند)

امیرمهدی حسن‌زاده: خیلی‌ها فکر می‌کنند وقتی ما این قوانین را رعایت می‌کنیم به قول شما پاستوریزه هستیم. یا وقتی به پدر و مادرمان تذکر می‌دهیم، کارمان اشتباه است که از بزرگ‌ترها ایراد می‌گیریم؛ اما ما همه‌ی این کارها را به خاطر خودمان و خانواده‌ی‌مان انجام می‌دهیم تا اتفاق بدی نیفتد.

بچه‌ها خود شما در همین سن باید چه قوانینی را رعایت کنید؟

شهاب کریمی: وقتی توی کوچه بازی می‌کنیم باید حتماً مراقب باشیم و تا جایی که امکان دارد در جاهای امن بازی کنیم.

امیرمهدی حسن‌زاده: نباید از روی جدول کنار خیابان ناگهان بپریم وسط خیابان. اصلاً در خیابان‌ها نباید بازی کنیم؛ چون محل عبور ماشین‌هاست. بیش‌تر باید با بزرگ‌ترها در محل‌های امن مثل پارک‌ها که مخصوص بازی است، بازی کنیم.

امیر طاهری‌پور: ظهرها معمولاً همه می‌خواهند استراحت کنند، ظهرها نباید بازی‌های پر سروصدا داشته باشم تا همسایه‌ها ناراحت نشوند.

کدام علایم راهنمایی و رانندگی را می‌شناسید؟

علیرضا آراسته: دایره‌های قرمز ورود ممنوع، گردش به راست ممنوع، گردش به چپ ممنوع، محل پارک معلولان.

امیرمهدی حسن‌زاده: بیش‌تر تابلوها برای این است که کسی به آن‌جاها وارد نشود. مثل ورود ماشین‌های سنگین ممنوع، عبور دوچرخه ممنوع. محل ریزش سنگ‌ها که بیش‌تر در شمال کشور دیده می‌شود. محل عبور حیوان‌ها.

امیر طاهری‌پور: سبقت ممنوع، پارک ممنوع، عبور در میدان.

شما در جایگاه سرنشین‌های خودرو چه قوانینی را باید رعایت کنید؟

امیرمهدی حسن‌زاده: باید کمربند ایمنی را ببندیم. حواس راننده را نباید پرت کنیم. اگر گوشی راننده زنگ می‌خورد نباید بگذاریم پاسخ بدهد.

تا حالا شده شما که سرنشین هستید، باعث بشوید اتفاق بدی رخ بدهد؟

امیرمهدی حسن‌زاده: یک روز که خیلی خوب و شاد داشتیم به پارک می‌رفتیم، مادرم سیب را با چاقو به من دادند. من خواستم سیب را بگیرم که با چاقو دستم برید. (هنوز هم جایش هست) حواس پدرم پرت شد و در چهارراه ترمز کرد. ماشین دیگری به ما خورد و باعث تصادف شدید با خسارت زیاد شد.

امیر طاهری‌پور: رفته بودیم مشهد و می‌خواستیم به هتل برویم. از راننده پرسیدم ساعت چند است؟ راننده حواسش پرت شد. ماشین دیگری محکم با ما برخورد کرد که سر پدرم شکست.

بچه‌ها دوست دارید قوانین راهنمایی و رانندگی را در مدرسه آموزش ببینید؟

شهاب کریمی: بله، خیلی علاقه دارم. این قوانین تصویب شده است تا جان ما سالم بماند. در حالت پیاده و سواره در امنیت باشیم. اگر در مدرسه آموزش ببینیم، وقتی در جوانی خواستیم کلاس رانندگی برویم کارمان آسان است و قوانین را می‌شناسیم.

امیرمهدی حسن‌زاده: خانواده‌ی من تقریباً قوانین راهنمایی و رانندگی را به من یاد داده‌اند، ولی بعضی خانواده‌ها قوانین را نمی‌دانند یا رعایت نمی‌کنند. باید به بچه‌ها در مدرسه قوانین را آموزش بدهند. پسرها دوست دارند دوچرخه سواری کنند؛ اما نمی‌دانند در کدام مکان دوچرخه‌سواری خطر دارد. باید به ما یاد بدهند.

کدام قوانین و تابلوها را بیش‌تر دوست دارید و مهم هستند؟

امیرمهدی حسن‌زاده: تابلوهایی که یادآوری می‌کنند سرعت باید کم باشد. دست‌اندازهایی که باعث می‌شوند سرعت را کم کنیم تا تصادف نکنیم. دست‌اندازها خیلی خوب است.

علی آراسته: همه‌ی قوانین را دوست دارم؛ چون برای ما مفید هستند و تصادف کم می‌شود.

شهاب کریمی: تابلوها ما را خبردار می‌کنند. وقتی به شهر سمنان نزدیک می‌شویم آن‌جا محل زندگی یوزپلنگان است. تابلو زده شده است که سرعت را کم کنید. بعضی وقت‌ها سرعت کم یا زیاد باعث می‌شود نه تنها به خودمان آسیب بزنیم، بلکه جان انسان دیگر یا یک گونه جانور نایابی را هم از بین ببریم.

علی اسماعیلی: قانون چراغ‌قرمز را خیلی دوست دارم؛ چون ماشین‌ها توقف می‌کنند و ما با خیال راحت از خیابان رد می‌شویم.

تک‌تک این بچه‌ها که نماینده‌ای از همه‌ی بچه‌ها هستند، دل‌شان می‌خواست بزرگ‌ترها قوانین راهنمایی و رانندگی را رعایت کنند. همه‌‌ی‌شان درک کرده بودند که رعایت نکردن قوانین می‌تواند ضررهای جبران‌ناپذیری بزند. همه‌ی بچه‌ها می‌توانند در خانه‌ی‌شان یک پلیس راهنمایی و رانندگی باشند تا همه‌ی قوانین رعایت شود و هیچ تصادفی اتفاق نیفتد.

حالا مصاحبه‌ی کوتاهی هم با مدیر مدرسه انجام دادم تا نظر ایشان را هم درباره‌ی نقش بچه‌ها و آموزش قوانین راهنمایی و رانندگی در مدارس را بدانیم.

محمد‌حسین کاظمی‌پور؛ کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی

مدیر مدرسه

نقش کودکان را در رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی چه‌قدر می‌دانید؟

فرزندان در خانه‌ها نقش پررنگی دارند. تمام تلاش خانواده برای پرورش ایشان است. خانواده‌ها در زمان حاضر حرف‌شنویِ بسیاری از بچه‌ها دارند. اگر بچه‌ها قوانین را بدانند و بخواهند آن را در خانه اجرا کنند، در بیش‌تر موارد خانواده‌ها با آنان همراه می‌شود.

کودکان به چه طریقی باید قوانین را بشناسند؟

همیار پلیس الآن کم‌رنگ شده است. نظر من این است که حتماً باید در کتابی با عنوان «مهارت‌های زندگی» همه‌ی هنجارها به کودکان آموزش داده شود. باید از سنین کم آموزش‌ها را شروع کنیم تا در سنین بالا نتیجه‌ی آموزش‌ها را ببینیم.

از مدرسه که بیرون آمدم، نشانه‌های راهنمایی و رانندگی در نظرم کودکانی جلوه می‌کردند که می‌خواستند شهر آرامی داشته باشند. کودکانی که بدون چشم‌داشتی مراقب‌مان هستند و همه‌ی شهر را صادقانه دوست دارند.