همین که چراغی روشن است

صفحه‌ی خدا

همین که چراغی روشن است

سیده‌لیلا موسوی‌خلخالی

این شب‌ها وقتی برق می‌رود، خانه تاریک می‌شود؛ آن‌قدر تاریک که راه اتاق و آشپزخانه را گم می‌کنم و به در و دیوار می‌خورم. همین‌که چراغی روشن می‌شود، نورش دیگر نمی‌گذارد، گم شوم. همین موقع است که چشمم را می‌بندم و به تو فکر می‌کنم. به تو که اگر نورت در دلم نبود، آرزوهایم راه را گم می‌کردند و به در و دیوار می‌خوردند.

چه خوب که هستی.

سپاس‌گزارم خدای زیبایِ مهربان!