عطاری

عطاری

حنا مشایخ

عطاری‌ها هر قدر هم مدرن شوند به دلیل نوع محصولات گیاهی و خشکیده‌ای که در آن به فروش می‌رسد؛ معمولاً ظاهری قدیمی و گرد و خاک گرفته دارند؛ اما به دلیل تقاضای زیاد مردم برای خرید این محصولات، شغلی پررونق و پردرآمد است! کار کردن در چنین فضای رنگارنگ و پرعطر، دو شرط مهم دارد؛ شرط اول: علاقه به این علم (سنتی) و شرط دوم: آموزش کامل برای یادگیری و شناخت تک‌تک گیاهان دارویی و خواص آن‌هاست، که دو راه دارد:

1- یادگیری سنتی و به قول معروف شاگردی کردن در یک مغازه‌ی عطاری.

2- تحصیلات آکادمیک در رشته‌های طب سنتی و گیاه دارویی.

در همین تهران خودمان 1700 عطاریِ فعال وجود دارد که پرفروش‌ترین محصولات‌شان: فلفل، زرچوبه، دارچین، آویشن، گلپر و رازیانه ا‌ست؛ البته داروهای لاغری، چاقی، پوست و مو هم پرطرفدار هستند.

باقی محصولات‌شان هم: گل محمدی، گل زرد، انواع پونه و چای کوهی، سبزیجات خشک و خلاصه از شیر مرغ تا جون آدمیزاد؛ هر چیزی که در دامن پرمهر طبیعت پرورش پیدا کرده و حامل خاصیت دارویی است، می‌شود داخل عطاری پیدا کرد.

من که عاشق عطاری‌ام؛ حتی همیشه دلم می‌خواست یک مغازه‌ی عطاری داشته باشم. یک مغازه‌ی عطاری باید تا سقف سرامیک باشد و به قفسه، ترازو و یخچال هم نیاز دارد؛ اما مهم‌ترین رکن عطاری محصولاتش است که معمولاً از عمده‌فروشی‌های شهرهایی مثل شیراز، قم، کاشان و بازار بزرگ تهران (چهارراه مولوی) باید تهیه کرد.

عطار باید مردی خبره باشد؛ چون عطاری جایی ا‌ست که «با سلامت مردم در ارتباط است». پس نباید فقط به گرفتن پول اهمیت داد؛ بلکه باید اول به فکر درمان و شفای بیمارانی باشد که با این داروها به دنبال معالجه هستند. اگر قانون‌های ذکر شده را رعایت کنیم، عطاری شغل ساده‌ای‌ است، به خصوص که دوام و ماندگاری اجناس عطاری بسیار بالا هستند و راحت می‌شود مدت‌های زیادی بدون آسیب آن‌ها را ذخیره کرد.

در ضمن بازار عطاری کسادی ندارد؛ ولی ماه‌های محرم، رمضان و نزدیک نوروز رونق فروش بیش‌تر می‌شود؛ مثلاً ماه محرم مردم بیش‌تر سراغ ادویه‌جات می‌آیند و ماه رمضان مشتری پروپا قرص خاکشیر، تخم شربتی و عرقیات می‌شوند.

کافی است هر روز از حدود ساعت نُه صبح تا سیزده ظهر و عصرها از ساعت شانزده تا نوزده عطاری را به امید خالق گل‌ها باز کنی و با روی گشاده، چشم پاک و دلسوزانه در خدمت مشتری‌ها باشی.

و اما...

اگر به عطاری می‌روید:

عطاری رفتن آدابی دارد و استفاده از گیاهان دارویی محدودیت‌هایی؛ که اگر شما این آداب و محدودیت‌ها را نشناسید به دردسر می‌افتید و ممکن است که گاهی عوارض داروهای گیاهی دامن‌گیرتان شود. تا حدی که برای جبرانش باید ده‌ها قرص و شربت مختلف مصرف کنید. پس حتماً با توصیه و مشورت یک پزشک مختصص اقدام به تهیه گیاهان دارویی کنید و حرف همسایه، دوست و فامیل‌تان را، جواز ورود به عطاری ندانید.

به عطاری‌هایی بروید:

که جواز کسب و پروانه‌ی کار روی دیوارش نصب شده باشد؛ چون همه‌ی عطاری‌ها تحت پوشش صنف خواروبارفروشان نبوده و در نتیجه مورد تأیید نهادهای بهداشتی نیستند. خرید انواع عرقیات از عطاری‌ها مجاز است؛ اما حواس‌تان باشد که فروش هر گونه پودر، قرص، شربت یا قطره در عطاری‌ها غیرقانونی است؛ بهتر است از عطاری‌هایی که نور آفتاب به صورت مستقیم روی محصولات‌شان نمی‌تابد، خرید کنید و در آخر این‌که:

چون معمولاً علم به خواص گیاهان دارویی، سینه به سینه نقل شده، بهتر است از عطاری‌های معتبر و با تجربه خرید کنید.