![سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم](./data/logo.png)
تعداد نشریات | 50 |
تعداد شمارهها | 2,346 |
تعداد مقالات | 33,860 |
تعداد مشاهده مقاله | 12,475,807 |
تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 5,424,223 |
بررسی و تحلیل نقش سیاسی و فرهنگی شاهطاهر در گسترش مذهب تشیع در دکن عصر نظامشاهیان (1004-896 ه.ق) | ||
فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام | ||
دوره 24، شماره 1- بهار1402 - مسلسل 93، تیر 1402، صفحه 93-120 اصل مقاله (844.03 K) | ||
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/hiq.2023.74341 | ||
نویسندگان | ||
سیاوش یاری* 1؛ مسلم سلیمانی یان2؛ فاطمه محسن بیگی3 | ||
1دانشیار دانشگاه ایلام، تاریخ اسلام، (نویسنده مسئول) | ||
2استادیار تاریخ ایران دوره اسلامی، دانشگاه ایلام | ||
3کارشناسی ارشد تاریخ تشیع، دانشگاه ایلام | ||
تاریخ دریافت: 16 بهمن 1399، تاریخ بازنگری: 12 اردیبهشت 1402، تاریخ پذیرش: 08 خرداد 1402 | ||
چکیده | ||
نظامشاهیان (حک: 1046-895 هق) یکی از امارتهای مهم شیعی در دکن در جنوب هندوستان بود که توسط احمد نظامشاه (916-895 ه.ق) با مرکزیت شهرهای «جونار» و «احمدنگر» تأسیس شد. یکی از مسائل مهم در پیوند با این حکومت، جایگاه و نقش نخبگان و عالمان شیعی همچون شاهطاهر (952-880 ه.ق) در تحولات مذهبی حکومت و جامعهی مسلمانان هند در این دوره است. پژوهش حاضر میکوشد با روش توصیفی ـ تحلیلی نقش شاهطاهر (952-880 ه.ق) را در ترویج و گسترش مذهب تشیع در دکن بررسی کند. یافتههای تحقیق نشان میدهد که استفاده از سیاست به نفع مذهب تشیع، زمینهسازی اذهان عموم، تشکیل جلسات مناظره با علمای مختلف، دعوت از عالمان مشهور شیعه برای تدریس در مدرسه «لنگر دوازده امام» در احمدنگر، اعمالنفوذ بر حکمرانان نظامشاهی، تدریس در مدرسههای مذهبی احمدنگر، حمایت از برگزاری مراسم عاشورای حسینی، تلاش برای برقراری مناسبات حسنه بین نظامشاهیان و صفویان و جلب کمکهای شاهطهماسب، استفاده کوتاهمدت از تقیه به هنگام خطر و زمینهسازی برای مهاجرت شیعیان ایرانی به دکن ازجمله مهمترین فعالیتهای شاهطاهر در ترویج مذهب تشیع در فلات دکن بوده است که تأثیرات شگرفی درزمینه حیات علمی و فرهنگی و اجتماعی شیعیان هند بر جای گذاشت. | ||
کلیدواژهها | ||
شاهطاهر؛ نظامشاهیان؛ شیعیان هند؛ دکن؛ احمدنگر | ||
عنوان مقاله [English] | ||
The Investigation of Political and Cultural Role of Shah Taher regarding the Propgation of Shiism in Deccan in the Nezam Shahid Era (896- 1004 A. H) | ||
نویسندگان [English] | ||
Siavash Yari1؛ Moslem Solemaniyan2؛ Fatemeh Mohsenbaigi3 | ||
1Associate professor of history of Islam. Ilam university | ||
2Assistant professor of history of Iran in Islamic period, Ilam university | ||
3M. A in history of shiism, Ilam university | ||
چکیده [English] | ||
Nezam Shahid (895-1046 A. H) was one of the important Shiite emirates in Deccan located in southern India and founded by Ahmad Nezam Shah (895- 916 A. H) with the centrality of "Junar" and "Ahmadnagar" cities. One of the important issues related to this government is the position and role of Shiite elites and scholars such as Shah Taher (952- 880 A. H) in the religious developments of government as well as the society of Indian Muslims in this era. The present study tries to investigate the role of Shah-Taher (880-952 A. H) in the propagation of Shi'ism in Deccan relying on the descriptive-analytical method. The findings of the research clarify that the use of politics in favor of the Shiism, preparing the public minds, holding sessions of disscussion with various scholars, inviting famous Shiite scholars to teach at "Langar Davazdah Imam" school in Ahmadnagar, exerting influence on the rulers of Nezam Shahid, teaching in the Religious schools of Ahmadnagar, supporting Ashura Hosseini ceremony, trying to develop good relations between the Nezam Shahid and Safavids and seeking the help of Shah Tahmasab, the short-term taking advantage of precautionary concealment in time of danger and providing the groundwork for the migration of Iranian Shiites to Deccan are considered as the most important actions of Shah Taher in propagating Shiism in Deccan Plateau leaving a tremendous impact on the scientific, cultural and social life of Shiites in India | ||
کلیدواژهها [English] | ||
Shah Taher, Nezam Shahid, Indian Shiites, Deccan, Ahmadnagar | ||
مراجع | ||
| ||
آمار تعداد مشاهده مقاله: 194 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 188 |