بی بی گل

بی بی گل

پیراهنی جادار دارد

با دکمه هایی مثل پولک

بر آستینش می نشینند

گاهی دو تا گنجشک کوچک

هر کس که می آید  به کوچه

می‌پرسد از خود اسم او را

هم سن بی بی تو کوچه است

این تک درخت سیبِ تنها

من که صدایش می‌کنم گل

چون گونه‌هایش سرخ و زیباست

از سال‌های دور این جاست

مادر بزرگ کوچه‌ی ماست

سمیره بروانیا