با قرآن آشنا شویم صفحه3-(شماره55)

سالها زیر بار ظلم و ستم فرعون زندگی کرده بودند. فرعون هم خیلی آنها را ترسانده بود و همگی ترسو شده بودند.

سرانجام حضرت موسی (علیه السلام) به آنها دستور حرکت داد؛ اما بنی اسرائیل از جایشان تکان نخوردند. بعضی از آنها به گریه افتادند و گفتند: «کاش در مصر مرده بودیم و اینجا نمی آمدیم . ما از سربازان این شهر خیلی می ترسیم.»

موسی (ع) به قوم خود گفت: ای قوم من نعمت خدا را به یاد آورید، آنگاه که پیامبرانی میان شما فرستاد و شما را فرمانروا کرد و چیزهایی به شما بخشید که به هیچ یک از جهانیان نداده بود.» «ای قوم من به سرزمین مقدسی که خدا برایتان مقرر داشته گام بگذارید و به عقب باز نگردید که زیانکار خواهید شد.» بنی اسرائیل گفتند: «ای موسی (ع) ما به آنجا که در آن مردم ستمگری هستند قدم نمی گذاریم، مگر آنکه آنها خارج شوند. اگر آنها بروند، ما وارد خواهیم شد. (۲)

آن دو نفر که به دستور موسی (علیه السلام) خبرهای شهر را برای مردم تعریف نکرده بودند به مردم گفتند: «ای مردم!

نترسید و از این دروازه وارد شوید. چون به شهر وارد شدید، پیروز می شوید. اگر ایمان دارید، به خدا توکل کنید. (۳) آن دو نفر گفتند: «خدا به شما وعده پیروزی داده است. مردم اریحا فقط هیکل های بزرگی دارند؛ ولی روحیه شان خیلی ضعیف است و زود فرار می کنند.» اما بنی اسرائیل خیلی ترسو بودند و اصلاً به این حرفها گوش نمی دادند. آنها به موسی گفتند: ای موسی (ع) تا زمانی که آنها هستند، ما هرگز به آنجا وارد نخواهیم شد. تو و پروردگارت بروید و جنگ کنید. ما همین جا نشسته ایم. (۴) پیامبر بزرگوار خدا از این حرف آنها خیلی ناراحت شد. به گوشه ای رفت . دست به دعا برداشت و گفت:«پروردگارا! من فقط صاحب اختیار خود و برادرم هارون هستم. میان من و این گروه نابکار جدایی بینداز.» (۵)

(۱) سوره بقره آیه ۵۴

(۲) سوره مائده، آیات ۲۲ - ۲۰

(۳) سوره مائده آیه ۲۳

(۴) سوره مائده آیه ۲۴

(۵) سوره مائده آیه ۲۵