فلسطین زنده است و به جهاد ادامه می‌دهد

 پرونده ویژه

رهبر انقلاب خطاب به مردم جهان

فلسطین زنده است و به جهاد ادامه می‌دهد

یکی از مسایل اساسی و ارکان انقلاب اسلامی، حمایت از مستضعفان و مظلومان در تمام جهان است که امام خمینی‌رحمت‌الله علیه حتی قبل از پیروزی انقلاب هم بر آن تاکید می‌کردند. در تمام سال‌های حکومت جمهوری اسلامی به رهبری امام خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای، بارها بر اهمیت مساله فلسطین در جهان اسلام و خباثت رژیم صهیونیستی اشاره شده است. نگاه رهبر انقلاب در سال‌های اخیر و صحبت‌های ایشان را در این زمینه می‌خوانید. نکته جالب این است؛ بسیاری از اتفاق‌هایی که امروز در حال رخ دادن است، رهبر انقلاب پیش‌بینی کرده‌اند.

روز جهانی قدس 17 اردیبهشت 1400

سلام بر همه‌ آزادگان عرب، به‌ویژه جوانان، سلام به مردم مقاوم فلسطین و قدس و مُرابطون در مسجدالاقصی.

سلام بر شهدای مقاومت و خِیل عظیم مجاهدانی که در این راه جان خود را تقدیم کردند؛ به‌ویژه شهید شیخ احمد یاسین و شهید سیدعباس موسوی و شهید فتحی‌شقاقی و شهید عماد مغنیه و شهید عبدالعزیز رنتیسی و شهید ابومهدی المهندس و سرانجام چهره‌ برجسته‌ شهیدان مقاومت، شهید قاسم سلیمانی که هریک پس از حیات پربار و پربرکت، با شهادت خود، تاثیر مهمی بر محیط مقاومت گذاشتند.

مجاهدت فلسطینیان و خون پاک شهیدان مقاومت، توانسته این پرچم مبارک را برافراشته نگه‌ دارد و قدرت درونی جهاد فلسطینی را صدها برابر کند؛ جوان فلسطینی یک روز با پرتاب سنگ از خود دفاع می‌کرد و امروز با پرتاب موشکِ نقطه‌زن به دشمن پاسخ می‌دهد.

فلسطین و قدس در قرآن مجید، «سرزمین مقدس»[1] نامیده شده؛ دَه‌ها سال است که این سرزمین پاک در اشغال ناپاک‌ترین و خبیث‌ترین آحاد بشر است؛ شیاطینی که انسان‌های شریف را به خاک و خون می‌کشند و با وقاحت به آن اعتراف می‌کنند. نژادپرستانی که در بیش از هفتاد سال، صاحبان سرزمین را با قتل و غارت و حبس و شکنجه معذب ساخته‌اند، ولی بحمدالله نتوانسته‌اند اراده‌ آنها را مقهور کنند.

فلسطین زنده است و به جهاد ادامه می‌دهد و به کمک خدا سرانجام خواهد توانست بر دشمن خبیث فائق آید. قدس شریف و همه‌ فلسطین متعلق به مردم آن است و به آنان بر خواهد گشت، ان‌شاءالله؛ «و این کار بر خدا دشوار نیست.»[2]

در قضیه‌ فلسطین، همه‌ دولت‌ها و ملت‌های مسلمان، وظیفه و مسئولیت دارند، ولی محور مجاهدت، فلسطینی‌ها هستند که امروز درون سرزمین و بیرون آن، حدود چهارده میلیون نفرند. وحدت و عزم واحد این جمع، کاری بزرگ را صورت می‌دهد. امروز وحدت، بزرگ‌ترین سلاح فلسطینی‌هاست...

فلسطینی‌ها چه در غزه، چه در قدس و کرانه‌ باختری و چه در اردوگاه‌ها، همه یک واحد را تشکیل می‌دهند و باید راهبرد به‌هم پیوستگی را پیش بگیرند و هر بخش باید از بخش‌های دیگر دفاع کند.

امید به پیروزی، امروز از همیشه بیشتر است؛ موازنه‌ قوا به نفع فلسطینی‌ها به‌شدت تغییر کرده؛ دشمن صهیونیست سال به سال ضعیف‌تر شده؛ ارتشش که خود را «ارتشی که هرگز شکست نمی‌خورد» معرفی می‌کرد، امروز پس از تجربه‌ جنگ ۳۳روزه در لبنان و تجربه‌ جنگ‌های ۲۲روزه و ۸روزه در غزه، به ارتشی که «رنگ پیروزی را نخواهد دید» تبدیل شده است. وضعیت سیاسی آن، که ناگزیر از چهار انتخابات در دو سال است و وضعیت امنیت آن، که پی‌درپی دچار شکست می‌شود و میل روزافزون یهودیان به مهاجرت معکوس، مایه‌ فضاحت آن رژیم پُرمدعا شده است. تلاش پیگیر با کمک آمریکا برای عادی‌سازی با چند کشور عربی، خود نشانه‌ دیگری از ضعف آن رژیم است...

البته این حقایق نباید وظیفه‌ سنگین دیگران را در قبال این حرکت از یاد ببرد؛ علمای مسلمان و مسیحی باید عادی‌سازی را حرام شرعی اعلام کنند و روشنفکران و آزادگان، نتایج این خیانت را که خنجری از پشت به فلسطین است، برای همه تشریح کنند.

در نقطه‌ مقابلِ روند نزولی رژیم، افزایش توانایی‌های جبهه‌ مقاومت، بشارتِ آینده‌ درخشان است: افزایش قدرت دفاعی و نظامی، خودکفایی در ساخت سلاح‌های موثر، اعتماد به نفس مجاهدان، خودآگاهی روزافزون جوانان، گسترش دایره‌ مقاومت به سراسر کشور فلسطین و به بیرون از آن، خیزش اخیر جوانان در دفاع از مسجدالاقصی، و انعکاس توأمانِ مجاهدت و مظلومیت ملت فلسطین در افکار عمومیِ بسیاری از مناطق جهان.

منطق مبارزه فلسطینی هم که از سوی جمهوری اسلامی در اسناد سازمان ملل به ثبت رسیده، منطقی مترقی و جذاب است؛ مبارزان فلسطینی می‌توانند یک همه‌پرسی از ساکنان اصلی فلسطین مطرح کنند. این همه‌پرسی، نظام سیاسی کشور را معین می‌کند و ساکنان اصلی از هر قوم و دین، ازجمله آوارگان فلسطینی در آن شرکت خواهند کرد؛ آن نظام سیاسی، آوارگان را به داخل برمی‌گرداند و سرنوشت بیگانگان سُکنی‌گزیده را تعیین می‌کند.

این مطالبه بر مبنای دموکراسی رایجی است که در دنیا پذیرفته شده و هیچ‌کس در مترقی بودن آن نمی‌تواند خدشه کند. مجاهدان فلسطینی، مبارزه‌ مشروع و اخلاقی خود را با رژیم غاصب باید به قدری ادامه دهند که ناچار به قبول این مطالبه شود.

به نام خدا به جلو حرکت کنید و بدانید که «قطعا خدا به کسی که دین او را یاری می‌کند، یاری می‌دهد.»[3]

از بحر تا نهر، سرزمین قدس

روز جهانی قدس – 9 اردیبهشت 1401

سلام بر جوانان دنیای اسلام! سلام بر جوانان شجاع و غیور فلسطینی و بر همه‌ مردم فلسطین!

همه‌ روزهای سال را باید روز قدس دانست. قدس شریف، قلب فلسطین است و سراسر کشور غصب‌شده، از بحر تا نهر، ادامه‌ قدس است. ملت فلسطین هر روز بیش از گذشته نشان می‌دهد که با شهامتی کم‌نظیر در برابر ظالم خواهد ایستاد. جوانان با عملیات فداکارانه‌ خود، سپر دفاع فلسطین شده‌اند و آینده‌ای متفاوت را مژده می‌دهند... امروز «اراده‌ شکست‌ناپذیر» در فلسطین و منطقه‌ غرب آسیا، جایگزین «ارتش شکست‌ناپذیر» صهیونیست شده. امروز آن ارتش جنایتکار ناچار شده آرایش تهاجمی خود را به تدافعی تبدیل کند. امروز در میدان سیاسی، مهم‌ترین حامی رژیم غاصب، یعنی آمریکا، دچار شکست‌های پی‌درپی شده؛ شکست در جنگ افغانستان، شکست در سیاست فشار حداکثری بر ایران اسلامی، شکست در برابر قدرت‌های آسیا، شکست در کنترل اقتصادی جهان، شکست در مدیریت داخلی خود و پدیده‌ شکاف عمیق در حاکمیت آمریکایی.

رژیم غاصب در هر دو میدان سیاسی و نظامی، در شبکه‌ درهم‌تنیده‌ای از مشکلات دست و پا می‌زند؛ جلّاد و مجرم قبلی که در رأس رژیم بود، در پی حماسه‌ سیف‌القدس به زباله‌دان پیوست و جانشینان امروز او هم هر ساعت در انتظار تیغ بُرنده‌ حماسه‌ای دیگرند.

تحرک جِنین، رژیم صهیونیستی را دیوانه کرده. این در حالی است که بیست سال پیش، رژیم غاصب در پاسخ به کشته شدن چند صهیونیست در نهاریا، ‌دویست نفر را در اردوگاه جِنین به قتل رساند، تا برای همیشه مساله‌ جِنین را حل کند!

طبق نظرسنجی‌ها ۷۰درصد فلسطینی‌ها، رهبران فلسطینی را به حمله نظامی علیه رژیم غاصب ترغیب می‌کنند. این پدیده‌ مهمی است؛ زیرا به معنی آمادگی کامل فلسطینی‌ها برای مقابله با رژیم غاصب است و دست سازمان‌های مجاهد را باز می‌گذارد تا هر زمان لازم دانستند وارد عمل شوند.

حرکت‌های جهادی مردم فلسطین و برگزاری راه‌پیمایی‌های سنگین در اردن و قدس شرقی و دفاع جانانه‌ جوانان فلسطین از مسجدالاقصی و رزمایش نظامی در غزه نشان داد کل فلسطین به صحنه مقاومت تبدیل شده است. اکنون مردم فلسطین بر ادامه جهاد، وحدت نظر یافته‌اند.

این حوادث و آنچه در سال‌های اخیر در فلسطین رخ داده، مُهر ابطال بر همه طرح‌های سازش با دشمن صهیونیست است، زیرا هیچ طرحی درباره فلسطین در غیاب یا خلاف نظر صاحبان آن یعنی فلسطینی‌ها اجراشدنی نیست.

رژیم صهیونیستی با این‌که از نفَس افتاده، همچنان به جنایت‌های خود ادامه می‌دهد و با سلاح به جان مظلومان افتاده؛ زن، کودک، پیر و جوان غیرمسلح را به قتل می‌رساند، زندانی و شکنجه می‌کند، خانه‌ها را ویران می‌سازد، مزارع و دارایی‌ها را نابود می‌کند؛ اما دروغگویان مدعی حقوق‌بشر در اروپا و آمریکا که در قضیه اوکراین، غوغا راه انداختند، در برابر این‌همه جنایت در فلسطین مُهر سکوت بر لب زده‌اند و از مظلوم دفاع نمی‌کنند، بلکه به گرگ‌ خونخوار کمک هم می‌کنند!

این درس بزرگی است که در قضایای دنیای اسلام و در رأس آن قضیه‌ فلسطین، به این قدرت‌های نژادپرست و معاند نمی‌توان و نباید تکیه کرد؛ تنها با نیروی مقاومت که برگرفته از تعلیم قرآن کریم و احکام اسلام عزیز است، می‌توان مسایل دنیای اسلام و در رأس آن، مساله فلسطین را حل کرد.

شکل‌گیری مقاومت در منطقه‌ غرب آسیا در دهه‌های اخیر، پُربرکت‌ترین پدیده این منطقه بوده است. کیان مقاومت بود که بخش‌های اشغال‌شده‌ لبنان را از لوث وجود صهیونیست‌ها پاک کرد، عراق را از حلقوم آمریکا بیرون کشید، عراق را از شر داعش نجات داد و به مدافعان سوری در برابر نقشه‌های آمریکا مدد رسانید. کیان مقاومت با تروریسم بین‌المللی مبارزه می‌کند، به مردم مقاوم یمن در جنگی که به آنها تحمیل شده یاری می‌رساند، با موجودیت غاصبان صهیونیست در فلسطین پنجه می‌افکند و به توفیق الهی آنها را به زانو در می‌آورد و با تلاش مجاهدانه، مساله‌ قدس و فلسطین را در افکار عمومی جهان روزبه‌‌روز برجسته‌تر می‌کند.

شما مردم فلسطین، شما جوانان فداکار در کرانه غربی، شما مبارزان اردوگاه جِنین و شما ساکنان اردوگاه‌های فلسطینی در بیرون از فلسطین، بخش مهم و حساس و پیشران کیان مقاومت‌اید و بدانید که «اِنَّ اللَهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنوا» و «لَئِن صَبَرتُم لَهُوَ خَیرٌ لِلصّابِرین» و «وَ اِن تَصبِروا وَ تَتَّقوا فَاِنَّ ذلِکَ مِن عَزمِ الاُمور» و «سَلامٌ عَلَیکُم بِما صَبَرتُم فَنِعمَ عُقبَى الدّار».

جمهوری اسلامی ایران، حامی و طرف‌دار جبهه‌ مقاومت است، حامی و طرف‌دار مقاومت فلسطین است؛ این را همواره گفته‌ایم و به آن عمل کرده و بر آن پای فشرده‌ایم. ما حرکت خیانت‌آمیز «عادی‌‌سازی» را محکوم می‌کنیم؛ سیاست تطبیع‌پذیری (قابلیّة التّطبیع) را محکوم می‌کنیم.

این‌که برخی دولت‌های عربی به آمریکا گفته‌اند در حل مساله فلسطین شتاب کند، اگر منظور آنان این است که پیش از بیرون رفتن از منطقه، هر مانع را از سر راه تثبیت رژیم غاصب بردارد، اولا خیانت کرده و برای دنیای عرب ننگ آفریده‌اند، ‌ثانیا ساده‌لوحی به خرج داده‌اند، زیرا کور نمی‌تواند عصاکِش کور دگر شود!

دنیای آینده، دنیای فلسطین است

بیانات در دیدار دست‌اندرکاران کنگره ملی شهدای استان لرستان – 3 آبان 1402

امروز در رأس مسایل دنیای اسلام، مساله فلسطین و همین حوادثی است که در غزه اتفاق می‌افتد؛ همه اینها حوادث آینده‌سازی است. قضیه‌ غزه از یک سو، مظلومیت است و از سوی دیگر اقتدار. مردم غزه واقعا مظلوم‌اند و این دشمنِ ددمنش و خونخوار؛ رژیم تروریستی غاصب، حدی برای جنایت نمی‌شناسد. در یک بمب‌باران، هزار نفر را شهید می‌کند!

اما کنار این مظلومیت، دو نکته مهم وجود دارد؛ یک نکته صبوری و توکل این مردم است. صبوری به خرج دادند، بعضی از مناظرش را دستگاه‌های تبلیغاتی دنیا و در کشور ما نشان دادند؛ فرزندش شهید می‌شود، خدا را حمد می‌کند؛ فرزندش شهید می‌شود، می‌گوید فدای فلسطین! نوجوان مجروح خدا را شکر می‌کند و آیات قرآن را می‌خواند. این صبوری مردم خیلی مهم است. دشمن می‌خواست این مردم را وادار کند به تسلیم! دست‌شان را بالا ببرند، بالا نبردند، تسلیم نشدند. همین صبوری و توکل به دادِ اینها خواهد رسید؛ همین موجب خواهد شد درنهایت پیروز میدان شوند.

نکته مهم دیگری هم وجود دارد، این‌که ضربه‌ای که در این حادثه، در این حمله رزمندگان فلسطینی به رژیم غاصب وارد شد، یک ضربه‌ تعیین‌کننده است؛ تاکنون چنین ضربه‌ای به این رژیم وارد نشده و قابل ترمیم نیست. می‌بینید رییس‌جمهور آمریکا، روسای کشورهای ظالم و شرور انگلیس، فرانسه و آلمان، خودشان را می‌رسانند آنجا، برای چیست؟ چون می‌بینند دارد متلاشی می‌شود، این را می‌فهمند، خودشان را می‌رسانند که از نابودی جلوگیری کنند. اگر خطر نابودی رژیم غاصب را تهدید نمی‌کرد، این اشرار عالم خودشان را محتاج نمی‌دیدند که پشت سر هم بیایند آنجا و اظهار همبستگی کنند. نشان‌دهنده‌ آن است که ضربه، ضربه محکم و تعیین‌کننده‌ای بوده. رژیمِ ضربه‌خورده‌ و زخم‌خورده‌، از پا افتاده که به زور دارند با تسلیحات و بمب‌های کذایی سرِپا نگهش می‌دارند. چون زورش به رزمندگان نرسیده، انتقامش را از مردم بی‌دفاع و مظلوم می‌گیرد، بمب روی سر آنها می‌ریزد. رزمندگان در این مدت همچنان آماده اقدام و حفظ‌کننده روحیه و انگیزه و توان اقدام بودند و بعد هم خواهند بود. هرکسی درباره غزه صحبت می‌کند، باید درباره صبر و اقتدار مردم و اقتدار رزمندگان حرف بزند، وگرنه به اینها ظلم شده است.

یک نکته‌ اصلیِ دیگر هم این است که در این قضیه، آمریکا شریک جرم قطعی جنایت‌کاران است. در این جنایت، دست آمریکا تا مِرفق در خون مظلومان و کودکان و بیماران و زن‌ها آلوده است. آمریکا مدیریت می‌کند جنایتی را که در غزه انجام می‌گیرد.

دامنه این جنایت به‌قدری وسیع شد که وجدان عمومی را در دنیا تکان داد. مردم در شهرهای آمریکا، در شهرهای اروپایی، در پایتخت‌ها و همچنین کشورهای اسلامی مخالفت خودشان را صریح ابراز می‌کنند. با این‌که کشورهای اروپایی ادعای آزادیِ بیان دارند، حضور مردم در راه‌پیمایی‌های خیابانی به نفع غزه را ممنوع کرده‌اند، این هم جزو فضاحت‌های آنهاست؛ برای همه‌چیز راه‌پیمایی جایز است، برای دفاع از مظلوم راه‌پیمایی ممنوع است! ولی مردم اعتنا نکردند و شرکت کردند. مردم دنیا عصبی‌اند و انسان می‌داند که این روحیه‌ خشمی که در مردم به وجود آمده، این آزار وجدانی که در این کشورها به وجود آمده، عکس‌العمل ایجاد خواهد کرد و هیچ‌کس نمی‌تواند جلو این عکس‌العمل را بگیرد؛ هرچه تلاش کنند نمی‌توانند جلو این عکس‌العمل را بگیرند.

دولت‌های مسلمان باید در این قضیه قافیه را نبازند؛ این‌جور نباشد که خیال کنند حالا چون آمریکایی‌ها یا بعضی کشورهای غربیِ دیگر یک غلطی می‌کنند و مدافعان از خانه و وطن را «تروریست» می‌نامند، اینها هم باید همان را تکرار کنند. کسی که از خانه‌ و میهن خود مقابل دشمن دفاع می‌کند، تروریست است؟ دولت جعلی و ظالمی که خانه‌ او را غصب کرده، تروریست است. دولت‌های مسلمان و سخنگویان سیاسی مراقب باشند حرف آنها را تکرار نکنند و بدانند قطعا فلسطین پیروز خواهد بود.

دنیای آینده، دنیای فلسطین است، دنیای رژیم غاصب صهیونیستی نیست و آینده متعلق به فلسطینی‌هاست. صهیونیست‌ها ظلم و جنایت می‌کنند، فاجعه می‌‌آفرینند، ولی تلاش بیهوده می‌کنند که به جایی نخواهد رسید. امیدواریم خدای متعال آنچه خیر دنیای اسلام و امت اسلامی است، تقدیر بفرماید و دشمنان امت اسلامی را منکوب و مقهور و ذلیل کند.

[1] سوره‌ مائده، بخشی از آیه‌ ۲۱.

[2] ازجمله سوره‌ ابراهیم، آیه‌ ۲۰ و سوره‌ فاطر، آیه‌ ۱۷.

[3] سوره‌ حج، بخشی از آیه‌ ۴۰.