آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,580 |
| تعداد مقالات | 36,680 |
| تعداد مشاهده مقاله | 17,025,176 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 7,738,702 |
وفاداری و خیانت هنرمسیحی به الهیات نزد ژیل دلوز | ||
| نقد و نظر | ||
| دوره 30، شماره 120، دی 1404، صفحه 171-204 اصل مقاله (1.73 M) | ||
| نوع مقاله: علمی ـ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/jpt.2025.71893.2238 | ||
| نویسنده | ||
| فریده آفرین* | ||
| دانشیار، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 25 اردیبهشت 1404، تاریخ بازنگری: 05 دی 1404، تاریخ پذیرش: 21 خرداد 1404 | ||
| چکیده | ||
| مقالۀ حاضر با هدف تبیین رابطۀ متقابل هنر و الهیات میکوشد تا ابعاد «خدمت» و «خیانت» هنر به ساحت الهیات را از منظر ژیل دلوز توضیح دهد. پرسش اصلی این است که به نظر دلوز هنر چگونه به الهیات خیانت میکند. با تشخیص نوع سطح ترکیب در آثار هنری، نوع الهیات و ارتباط هنرهای دینی با آن سطح روشن میشود. با روش توصیفی ـ تحلیلی، آرای دلوز را واکاوی میکنیم. نتیجۀ پژوهش حاضر نشان میدهد که تعالی فراحسی الهیات بسته به نوع سطح ترکیب است؛ به این صورت که این تعالی میتواند به شکلهای آشکار، پنهان یا بهطور کامل پشتسرگذاشته، محقق شود. در بخشی از هنر مسیحیت در سدههای میانه، تمثالها و شمایلها به تعالی وابستهاند. فرافکنی تعالی باعث میشود سطح ترکیب پر شود. در گرایش کاتولیک در هنر مسیحیت، تعالی پشتسر گذاشته شده و از شمایلها یا تمثالهای مسیحی فاصلهای گرفته است. هنرمندان تمثالهای هنری را بر اساس سطح ترکیب استتیکی (زیباشناختی) میآفرینند. این سطح ترکیب استتیکی (زیباشناختی) هستۀ خداناباوری را میپرورد که مبتنی بر قدرت آتیئستی (خداناباوری) خط و رنگ است. هنرمندان با نام خدا خود را مجاز میدارند سطح ترکیب استتیکی (زیباشناختی) را با احساسهای آسمانی، زمینی، دوزخی و بهشتی بپوشانند. هنرمند هرچه بیشتر با فانتری، خشونت و مجازات را تصویرنمایی کند، اخلاقاً دامنۀ مُجازهایش به نام خدا فزونی میگیرد. پایاندادِ این دامنهافزایی برخلاف موضوع مذهبیاش، از جنبۀ استتیکی (زیباشناختی) و اخلاقی، خداناباوری و درنتیجه خیانت است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعالی؛ ژیل دلوز؛ درونماندگاری؛ الهیات؛ هنر مسیحی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Fidelity and Treachery of Christian Art Towards Theology According to Gilles Deleuze | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Farideh Afarin | ||
| Associate Professor, Department of Art Research, Faculty of Art, Semnan University, Semnan, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| The present article aims to explain the reciprocal relationship between art and theology by illuminating the dimensions of "service" (fidelity) and "treachery" (betrayal) of art toward the realm of theology from the perspective of Gilles Deleuze. The main question is: How does art, in Deleuze's view, commit treachery against theology? By identifying the type of level of composition in artworks, the type of theology and the relationship of religious arts to that level becomes clear. We analyze Deleuze's views using a descriptive-analytical method. The result of the present research shows that the transcendence (ta'ālī) of the supersensible in theology is dependent on the type of level of composition; this transcendence can be realized in manifest, hidden, or completely surpassed forms. In a portion of Christian art during the Middle Ages, the idols and icons are dependent on transcendence. The projection of transcendence causes the level of composition to be filled. In the Catholic tendency within Christian art, transcendence has been surpassed, and a distance has been taken from Christian icons or idols. Artists create artistic idols based on the aesthetic level of composition. This aesthetic level of composition nourishes the core of atheism (Godlessness), which is based on the atheistic power of line and color. Artists, in the name of God, permit themselves to cover the aesthetic level of composition with heavenly, earthly, hellish, and paradisiacal feelings. The more the artist depicts fantasy, violence, and punishment, the more their scope of permissible acts, in the name of God, increases morally. The conclusion of this scope expansion, contrary to its religious subject matter, is atheism from an aesthetic and moral point of view, and consequently, treachery. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Transcendence, Gilles Deleuze, Immanence, Theology, Christian Art | ||
| مراجع | ||
|
استیس، والتر.ترنس. (1401). فلسفه هگل (مترجم: حمید عنایت). تهران: نگاه.
استویکیتسا، ویکتور. ایرونیم. (1400). زایش تابلو: فرانقاشی در آغاز دوران مدرن (مترجم: فریده فرنودفر). تهران: گیلگمش چشمه.
اسمیت، دانیل. وارن. (1399). فلسفه دلوز (مترجم: سید محمدجواد سیدی). تهران: علمی - فرهنگی.
داستایفسکی، فئودور. (1381). برادران کارامازوف (مترجم: صالح حسینی، ج2، ویرایش دوم). تهران: نشر ناهید.
دلوز، ژیل. (1390). فرانسیس بیکن، منطق احساس (مترجم: بابک سلیمیزاده). تهران: روزبهان. دلوز، ژیل. (1396). انسان و زمانآگاهی مدرن (مترجم: اصغر واعظی). تهران: هرمس.
دلوز، ژیل. (1401). جهان اسپینوزا، درسگفتارهای ژیل دلوز، درباره اسپینوزا، 1981-1978 (مترجم: حامد موحدی). تهران: نشر نی.
دیویس، دنی؛ هفریچر، جاکوبز؛ و روبرتز، سیمون. (1388). تاریخ هنر جنسن (سرمترجم و سرویراستار: فرزان سجودی). تهران: انتشارات میردشتی.
کاپلستون، چارلز. (۱۳۸۷). تاریخ فلسفه (مترجم: ابراهیم دادجو، ویراستار: حسن افشار). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
گراهام، گوردون. (1402). فلسفۀ هنرهای دینی (مترجم: محمدرضا ابوالقاسمی). تهران: نی.
مشایخی، عادل. (1392). دلوز، ایده زمان. تهران: بیدگل.
مشایخی، عادل. (1393). منطق تکوین زمان در تفاوت و تکرار دلوز. کتاب ماه فلسفه، 7(81)، صص 50-61.
نصری، امیری. (1400). تصویر و کلمه. تهران: چشمه.
وایلدر، جسی برایانت. (1395). تاریخ هنر (مترجم: صفورا برومند). تهران: آوند دانش.
همرمایستر، کای. (1395). سنت زیباشناسی آلمانی (مترجم: محمدرضا ابوالقاسمی). تهران: نشر ماهی.
یانگ، یوجین. ب.؛ گنوسکو، گری؛ و واتسن، جنل. (1400). فرهنگ اصطلاحات دلوز و گتاری (مترجم: مهدی رفیع). تهران: نشر نوشه.
Bryden, M. (2001). Deleuze and Religion (1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324 /9780203135679
Bogue, R. (2003). Deleuze on Music, Painting and The Arts. London: Routledge.
Deleue, G. (1981). Sur la peinture )Cours Vincennes-St-Denis,1981) ]C. Lathuillère & E. Szarzynski, transcription[. WebDeleuze. https://www.webdeleuze.com /textes/254.
Deleuze, G. (1980). Sur Spinoza. Cours Vincennes–St Denis. https:// www.webdeleuze.com/textes/15.
Deleuze, G. (1988). Spinoza: Practical Philosophy )Robert Hurley, Trans(.. San Francisco: City Lights Books.
Deleuze, G. (1998). Proust et Les Signes. Paris: Quadridge Puf.
Deleuze, G. (1997). Essays Critical and Clinical (Michael A. Greco & Daniel W. Smith, Trans.). Minneapolis: University of Minnesota Press.
Deleuze, G., & Guattari, F. (1994). What is Philosophy? (Graham Bruchel & Hugh Tomlinson, Trans.). London & NewYork: verso.
Segall, M. D. (2013). Worldly Religion in Whitehead and Deleuze: Steps toward an incarnational philosophy [Unpublished manuscript]. Retrieved from https://www.academia.edu/
سایتهاURL 1: https://www.khanacademy.org/humanities/ap-art-history/early -europe-and-colonial-americas/medieval-europe-islamic-world/a/ the-lindisfarne-gospels URL2: https://gallerix.org/storeroom/146947004/N/451128669/ URL3:https://www.arthistoryproject.com/artists/hieronymus-bosch/temptation-of-saint-anthony URL4:https://www.britannica.com/topic/The-Garden-of-Earthly-Delights-by-Bosch | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 232 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8 |
||