آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,627 |
| تعداد مقالات | 37,187 |
| تعداد مشاهده مقاله | 17,808,675 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 8,056,934 |
گفتمان محمدیه و حقوق بشر: دفاع از حقوق گروههای آسیبپذیر در اندونزی | ||
| فلسفه حقوق | ||
| دوره 4، شماره 1، فروردین 1404، صفحه 82-69 اصل مقاله (2.42 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/phlq.2025.77885 | ||
| نویسنده | ||
| ساتریا اونگول ویکشانا پراکاسا* | ||
| دانشکده حقوق، دانشگاه محمدیه سورابایا; شورای حقوق و انسان حقوق، هیئت مرکزی محمدیه، اندونزی | ||
| تاریخ دریافت: 31 تیر 1404، تاریخ پذیرش: 31 تیر 1404 | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق بر تحلیل میزان نقش محمدیه در ترجمه روایت حقوق بشر و ارتباط آن با اصول شریعت، که دستورالعملهای حرکت آن برای حمایت از گروههای آسیبپذیر قربانیان نقض حقوق بشر در اندونزی هستند، تمرکز دارد. محمدیه از طریق الهیات الماعون، گفتمان حقوق بشر را در چارچوبهای مذهبی و همچنین در تلاشهای عملی برای حمایت از گروههای آسیبپذیر قربانیان نقض ساختاری حقوق بشر و قربانیان پروژههای استراتژیک ملی، مانند پرونده معدن آندزیت واداس، پرونده شهر اکولوژیکی رمپانگ، پرونده درگیریهای کشاورزی پاکل، پرونده معدن طلای ترنگالک و موارد مختلف دیگر، متحول کرده است. این تحقیق به دنبال پاسخ به سؤالات زیر است: (1) محمدیه تا چه حد در انتشار گفتمان حقوق بشر در اندونزی نقش دارد؟ (2) چگونه مدل حمایت از جوامع آسیبپذیر تحت تأثیر نقض حقوق بشر توسط محمدیه میتواند بهترین روش برای حمایت از حقوق بشر و همچنین برای حرکت جامعه مدنی در کشورهای شرقی باشد؟ این تحقیق از یک رویکرد اجتماعی-حقوقی برای شناسایی مبارزات در دفاع از حقوق گروههای آسیبپذیر در اندونزی استفاده میکند. این مقاله از طریق بررسی اعلامیههای سازمانی، ابتکارات حمایتی و فعالیتهای مردمی آن، میزان مشارکت فعال محمدیه در حفاظت و ارتقای حقوق بشر برای جمعیتهای آسیبپذیر در اندونزی را بررسی میکند و پتانسیلها و محدودیتهای آن را در پیمایش چشمانداز پیچیده حقوق بشر در یک کشور عمدتاً مسلمان برجسته میکند. در نهایت، این تحقیق به درک دقیقی از نقش سازمانهای جامعه مدنی اسلامی در شکلدهی و اجرای دستور کارهای حقوق بشر در اندونزی و فراتر از آن کمک میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محمدیه؛ حقوق بشر؛ گروه های آسیب پذیر | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Muhammadiyah and human rights discourse: defending the rights of vulnerable groups in indonesia | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Satria Unggul Wicaksana Prakasa | ||
| Faculty of Law, Universitas Muhammadiyah Surabaya; Council of Law and Human Rights, Central Board of Muhammadiyah, Indonesia | ||
| چکیده [English] | ||
| This research focuses on analyzing the extent of Muhammadiyah's role in translating the human rights narrative and its relationship with Sharia principles, which are the guidelines in its movement to protect vulnerable groups of victims of human rights violations in Indonesia. Through Al-Ma'un theology, Muhammadiyah has transformed the discourse of human rights within religious contexts but also in practical efforts to protect vulnerable groups of victims of structural human rights violations and victims of national strategic projects, such as in the Wadas andesite mining case, the Rempang Eco-city case, the Pakel agrarian conflict case, the Trenggalek gold mining case, and various other cases. This research seeks to answer the following questions: (1) To what extent does Muhammadiyah play a role in disseminating human rights discourse in Indonesia? (2) How can the model of protecting vulnerable communities affected by human rights violations by Muhammadiyah be a best practice for the protection of human rights and also for the movement of civil society in the Eastern States? This research employs a socio-legal approach to identify struggles in defending the rights of vulnerable groups in Indonesia. Through an examination of its organizational pronouncements, advocacy initiatives, and grassroots activities, this paper explores the extent to which Muhammadiyah actively contributes to the protection and promotion of human rights for vulnerable populations in Indonesia, highlighting both its potential and its limitations in navigating the intricate landscape of human rights within a predominantly Muslim nation. Ultimately, this research contributes to a nuanced understanding of the role of Islamic civil society organizations in shaping and implementing human rights agendas in Indonesia and beyond. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Muhammadiyah, Human Rights, Vulnerable Groups | ||
| مراجع | ||
|
Agusman, D.D. (2015). The Dynamic Development on Indonesia's Attitude Toward International Law. Indonesian J. Int., no. 13.
Al-Hamdi, R., Efendi, D., Kurniawan, B.D. & Latief, H. (Eds.). (2019). Politik Inklusif Muhammadiyah: Narasi Pencerahan Islam untuk Indonesia Berkemajuan. UMY Press (dist: Caremedia Communication).
Aziz, D.A.N., Khanif, A., Hartono, M.D. & Marbun, A.A.Y. (2023). Examining Qanun in Aceh from a human rights perspective: status, substance and impact on vulnerable groups and minorities. Ijtihad J. Wacana Huk. Islam dan Kemanus, no. 23, p. 37-56.
Brown, G. (2019). Civic Islam: Muhammadiyah, NU and the Organisational Logic of Consensus-making in Indonesia. Asian Studies Review, 43(3), p. 397-414.
Budiman, M., Al Farisi, S. & Utsany, R. (2025). Muhammadiyah's Contribution to Shaping Progressive Islam in the Nusantara and Contemporary World. NuMAS: The Journal of Nusantara Malay Archipelago Scholars, 1(1), p. 15-32. Butt, S. (2014). The position of international law within the Indonesian legal system. Emory Int'l L. Rev. no. 28.
Darraj, S.M. (2009). Milestones in Modern World History; The Universal Declaration of Human Rights. New York: Chelsea House Publishers.
Efendi, D., Kurniawan, N.I. & Santoso, P. (2021). From fiqh to political advocacy: Muhammadiyah’s ecological movement in the post new order indonesia. Studia Islamika, 28(2), p. 349-383.
Ham, K. (2024). Year-End Notes of Human Rights Day: Trends of Human Rights Violations throughout. URL= at"https://www.komnasham.go.id/files/20241210-catatan-akhir-tahun-2024-hak-asasi-$WSV79CZD.pdf Hefner, R.W. (2019). Whatever Happened to Civil Islam? Islam and Democratisation in Indonesia, 20 Years On. Asian Studies Review, 43(3), p. 375-396.
Jung, E. (2014). Islamic Organizations and Electoral Politics in Indonesia: The Case of Muhammadiyah. South East Asia Research, 22(1), p. 73-86.
Khan, A.A. (2024). The Compatibility between International Human Rights and Islamic Law (Shari’a): A Comparative Analysis. Journal of Political Stability Archive, 2(4), p. 293-306.
Lahaji & Faisal, A. (2023). Caliphate no in Indonesia: Nurcholish Madjid and Yudian Wahyudi critiques toward Islamic State discourse in Indonesian Islam. Cogent Social Sciences, 9(2)
Parsons, T. (1939). The professions and social structure. Social forces, 17(4), p. 457-467. Prakasa, S.U.W. (2022). Forestry Sector Corruption and Oligarchy: Lesson Learn from the Laman Kinipan Indigenous People, Central Kalimantan. Unnes Law Journal: Jurnal Hukum Universitas Negeri Semarang, 8(1), p. 87-104.
Prakasa, S.U.W. (2022). Muhammadiyah dan Strategi Advokasi Warga pada Korupsi Sektor Pertambangan. Merawat Muhammadiyah, Merawat Kemanusiaa. UMSurabaya Publishing, p. 253-265
Riyadi, E. (2024). Institutionalization of Human Rights Standards in Indonesia. In: International Human Rights and Local Courts (pp. 73-91). Routledge.
Salimi Namin, Y. (2019). Organization of Islamic Cooperation and Human Rights: Problems and Prospects. URL= https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3564926 Sidharta, N. (2017). Laws of Ratification of an International Treaty in Indonesian Laws Hierarchy. Const. Rev. no. 3, p. 171.
Wahdini, M., Jubba, H. & Kamsi, K. (2025). Ecological Legal Politics in Indonesia: Criticism of Muhammadiyah Jurisprudence in the Reformation Era. Samarah: Jurnal Hukum Keluarga dan Hukum Islam, 9(1), p. 454-520.
Wiratraman, H.P. & Putro, W.D. (2019). Challenges of Interdisciplinary Research Methods in Indonesian Legal Education. Pulpit of Law-Faculty of Law, 31(3), p. 402-418.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 370 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 368 |
||