آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,632 |
| تعداد مقالات | 37,255 |
| تعداد مشاهده مقاله | 17,968,311 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 8,137,833 |
زمینههای تاریخی و پیامدهای رویکرد باطنیگرای لویی ماسینیون در اسلامشناسی | ||
| تاریخ اسلام | ||
| دوره 26، شماره 3، مهر 1404، صفحه 142-125 اصل مقاله (2.53 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/hiq.2022.63659.2250 | ||
| نویسندگان | ||
| سید کمال کشیکنویس رضوی* 1؛ حمیدرضا ثنائی2؛ عباس احمدوند3؛ مهدی مجتهدی4 | ||
| 1استادیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران | ||
| 2استادیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 4استادیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 08 فروردین 1401، تاریخ بازنگری: 17 دی 1404، تاریخ پذیرش: 19 شهریور 1401 | ||
| چکیده | ||
| لوئی ماسینیون (1883-1962م) از برجستهترین پژوهشگران مطالعات اسلامی در غرب بود که نگاهی بهمراتب همدلانهتر از همعصران خود مانند گلدزیهر و نولدکه به اسلام داشت. وی با رویکردی که میتوان آن را پدیدارشناسانه نامید، کوشید تا جنبههای دیگری از اسلام و تمدن آن را به مخاطب غربی معرفی نماید. با نگاه به ابعاد فعالیتهای علمی وی برای شناخت اسلام، میتوان چنین برداشت کرد که روی آوردن وی به جستوجو برای درک لایههای باطنیگرایی در اسلام مانند تصوف و تشیع، ریشه در عواملی داشت که مهمترین آن عبارتند از: زمینه و آگاهی مذهبی برآمده از خوانش آثار متألهان مسیحی، تنشهای فرهنگی اجتماعی در فرانسه، درک مستقیم معضلات سیاسی میان جهان اسلام و غرب، دغدغههای درونی و شخصی و «ملاقات» با «جهان اسلام» بهمثابه «دیگری». بیگمان استمرار و تمرکز ماسینیون در شناساندن جنبههایی از اسلام که پژوهشگر غربی از فهم آنها در تمدن اسلامی غفلت ورزیده، به منظور بازتعریف رابطه میان مسیحیت و اسلام، سبب شکلگیری سنتی در اسلامشناسی، در فرانسه به طور خاص و در جهان غرب به طور عام شد که علاوهبر حفظ استقلال در آراء، در وضعیتهای اجتماعی سیاسی گوناگون نیز توانسته اندیشمندان برجستهای چون هانری کربن (1903-1978 م.) را به ادامه مسیر وی و زمینهسازی برای توجه عمیقتر به شیعه و در ک آموزههای آن ترغیب نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| لوئی ماسینیون؛ شرقشناسی؛ اسلامپژوهی؛ غرب؛ تصوف؛ تشیع | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Historical Backgrounds and Consequences of Louis Massignon's Esoteric Approach in Islamology | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Seyyed Kamal Keshik Nevis Razavi1؛ Hamidreza Sanaei2؛ Abbas Ahmadvand3؛ Mahdi Mojtahedi4 | ||
| 1Assistant Professor, Department of History and Civilization of Islamic Nations, Shahid Madani University of Azerbaijan, Tabriz, Iran | ||
| 2Assistant Professor, Department of History and Civilization of Islamic Nations, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran | ||
| 3Assosiate Professor, Department of History and Civilization of Islamic Nations, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran | ||
| 4Assistant Professor, Department of History and Civilization of Islamic Nations, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| This study aims to analyze the influence of Louis Massignon’s (1883–1962) internal, personal, and cultural concerns on the development of his view toward esotericism in Islam, especially Sufism and Shiism. Massignon, one of the most prominent Western scholars of Islam, not only as an academic researcher, but also as an individual with a spiritual spirit and deep Catholic roots, tried to present a different image of Islam compared to the stereotypical and sometimes orientalist view of his contemporaries. The main goal of the present study is to demonstrate the fact that Massignon’s research on Shiism and Sufism, beyond a purely scientific analysis, was a reflection of his existential search for the spiritual connections between Christianity and Islam. The central question of the research is how and to what extent the internal factors such as Catholic religious background, the influence of Christian spiritual literature, personal experiences of encountering the Islamic world, and the need to redefine the relationship between Christianity and Islam influenced the formation of Massignon's view on Shiism and Sufism. This issue is also accompanied by the sub-question of whether Massignon was able to free himself from the ideologies of his time, including French colonialism and the dominant discourse of Orientalism. This research has been conducted based on the descriptive-analytical approach and library resources as well as primary and secondary texts. The analysis of Massignon's works, especially those published in the form of historical, philological, and mystical research on Shiism, Hallaj, and the Nusayris, in addition to studying his spiritual and intellectual biography, has provided the opportunity to understand the connection between his personal life and his scientific project. Edward Saeed's theory of Orientalism has also been used as a critical framework to assess Massignon's position among the classical Orientalists. The findings of the research clarify that Massignon, unlike many of his contemporaries who understood Islam merely as a legal and political structure, sought to discover its inner and spiritual layers. After traveling to Iraq in 1908 and visiting Karbala and Najaf, he approached Shiism as a heroic and justice-seeking movement. He defined Shiism not as a theological or jurisprudential system, but as a "collective awareness" of the tragedy of Karbala and the hope for the ultimate triumph of justice. However, Massignon showed distrust of the blood legitimacy of the Ahl al-Bayt (A.S.) and considered it a form of materialism, although he praised the epic of Hussain (A.S.). Massignon developed the concept of "divine substitution" by focusing on figures such as Imam Ali (A.S), Hazrat Fatima (S.A), and Salman al-Farsi, and considered them to be universal spiritual symbols. Also, towards the end of his life, he became closer to Shiite eschatology, calling Mahdism rooted in the Quran and convergent with the apocalyptic idea in the Abrahamic religions. However, his conflict with the Shiites over their role in the execution of Hallaj caused him not to fully understand Shiism. On the other hand, Massignon, criticizing the materialistic view of Orientalists, used a phenomenological method that, while respecting the other, was influenced by the French colonial policy, especially in supporting minorities such as the Alawites. As an orientalist in recent times, Louis Massignon not only expanded the boundaries of Islamic studies, but also, by emphasizing esotericism, paved the way for a new approach to Islam among orientalists that, at deep levels, led to a spiritual alignment between monotheistic religions. Although he was under the political and cultural pressures of his time, his effort to understand Islam from within and with an empathetic perspective took him beyond the traditional framework of orientalism. To properly understand Massignon's works, his existential and personal dimension cannot be neglected; because his scientific research is intertwined with his spiritual search. Ultimately, Massignon has found a special place in the history of thought not as a "Shiite" or "Sufi", but as a "spiritual translator" between the two worlds of Islam and Christianity. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Louis Massignon, Orientalism, Islamic studies in the West, Sufism, Shiism | ||
| مراجع | ||
|
اشتپلر، بندیکت (بیتا). مقایسه عرفان اسلامی ایرانی در دیدگاه لوئی ماسینیون و آنه ماری شیمل در رابطهبا نگاه انتقادی ادوارد سعید به شرقشناسی. استاد راهنما: محمد سمیعی. پایاننامه کارشناسی ارشد، رشته ایرانشناسی. گروه مطالعات ایران، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران.
اوحدی، امین؛ قندهاری، محمدهادی (۱۳۹۶). ادوار تاریخ تصوف. قم: دلیل ما، ج2.
بارانی، محمدرضا؛ حسیناف، وصال (۱۳۹۷). تحلیل مطالعات شیعی لوئی ماسینیون، بررسی دیدگاهها و روشها. مطالعات تاریخ اسلام، 10(38)، ص۴۵-۶۸.
حسینی طباطبایی، مصطفی (۱۳۷۵). نقد آثار خاورشناسان شامل زندگینامه علمی و نقد آثار بیست تن از خاورشناسان نامدار. تهران: انتشارات چاپخش.
ساجدی، طهمورث (۱۳۸۹). لوئی ماسینیون، ایرانشناس نامدار فرانسوی. نامه فرهنگستان، شماره ۴۴، ص۱۳۹-۱۴۸.
Abdelnour, M.G. (2021). Chapter 5 Salvation in Modern Catholicism (Massignon, Rahner and Vatican II). In: A Comparative History of Catholic and Ašʿarī Theologies of Truth and Salvation. Leiden, The Netherlands: Brill.
Basetti-Sani, G. )1985(. Louis Massignon, Christian Islamologist. Hamdard Islamicus.
Biesterfeldt, H. (1982). Review of Louis Massignon, The Passion of al-Hallāj. Mystic and Martyr of Islam. tr. By H. Mason, Princeton 1982, In: Kleine Schriften by Josef van Ess (3 vols), pp. 1682–1690.
Borrmans, M. (2014). Louis Massignon et le Comité chrétien d'Entente France-Islam (1947-1962). Karthala.
Bourel, D. (2004). Louis Massignon et l’orientalisme. Bulletin du Centre de recherche français à Jérusalem.
Curtis, M. (2009). Orientalism and Islam: European Thinkers on Oriental Despotism in the Middle East and India. Cambridge: Cambridge University Press.
Desouza, W. (2019). Unveiling men: modern masculinities in twentieth-century Iran. Syracuse University Press.
Destremau, Ch. & Moncelon, J. (2011). Louis Massignon. Paris: Tempus Perrin.
Elmarsafy, Z. (2021). Esoteric Islam in Modern French Thought: Massignon, Corbin, Jambet. London: Bloomsbury Academic.
Ève Pierunek, Y.R. (2000). Louis Massignon et l'Iran. Volume 5 of Institut d'Études Iraniennes Paris: Travaux et mémoires de l'Institut d'Études Iraniennes, Diffusion Peeters.
Gude, M.L. (1996). Louis Massignon: The Crucible of Compassion. London and South Bend, In: University of Notre Dame Press.
Irwin, R. (2007). For Lust of Knowing: The Orientalists and their Enemies. London: Penguin Books.
Kampffmeyer, G. (1934). Der Islam im Heutigen Nordwestafrika nach Professor Louis Massignon. Die Welt des Islams, 15(3-4), p. 90-116.
Krokus, Ch. (2017). The Theology of Louis Massignon: Islam, Christ, and the Church. The Catholic University of America Press.
Laffont, R. & Jambet, Ch. (ed.) (2009). Louis Massignon: Écrits mémorables. Paris: Robert Laffont.
Laude, P. (2010). Pathways to an Inner Islam: Massignon, Corbin, Guénon, and Schuon. Albany: State University of New York Press.
Lory, P. (2000). L’Islam chi’ite dans l’œuvre de Louis Massignon. In: Massignon et l’Iran, eds. Ève Piérunek & Yann Richard. Leuven–Paris: Travaux et mémoires de l’Institut d’études iraniennes.
Mason, H. (1988). Memoir of a Friend: Louis Massignon. Notre Dame: University of Notre Dame Press.
Massignon, L. (1997). Essay on the Origins of the Technical Language of Islamic Mysticism. Translated from the french with an introduction by Benjamin Clark, University of Notre Dame Press. Notre Dame, Indiana, p. 39.
Moubarac, Y. (1963). Mémorial Louis Massignon, Sous la direction de Youakim Moubarac et des textes arabes de Ibrahim Madkour, Abd al-Rahman Badawi, Taha Hussein, etc. Dar el-Salam, Imprimerie de l'Institut Français d'Archéologie Orientale, Cairo.
Ollivry, F. (2019). Louis Massignon et la mystique musulmane: analyse historiographique, méthodologique et réflexive d’une contribution à l’islamologie. Université Paris sciences et lettres, Université de Montréal.
Osti, L. (2021). Al-Ḥallāǧ: a View from the Court. Quaderni di Studi Arabi, 16(1-2), p. 357-367.
Rocalve, P. (1991). Louis Massignon et le shiisme. In: Lugman, Printemps, Numéro 14, pp. 21-34. Rodinson, M. (1962). Louis Massignon. L’Année Sociologique (1940/1948-), no.13, pp. VII–VIII.
Said, E. (1977). Orientalism. London: Penguin.
Scott, M.T. (2018). A Trajectory Toward the Periphery: Francis of Assisi, Louis Massignon, Pope Francis, and Muslim–Christian Relations. The Review of Faith International Affairs, 16(1), p.16-36.
Seigel, J.E. (2015). Between cultures: Europe and its others in five exemplary lives. University of Pennsylvania Press.
Six, J.-F. (1971). Le Grand Rêve de Charles de Foucauld et Louis Massignon. Albin Michel.
Waardenburg, J. (1964). Louis Massignon. Numen, 11, p. 83-84.
Waardenburg, J. (1969). L. Massignonʼs Study of Religion and Islam. Oriens, 21-22(1), p. 136-158. Waardenburg, J. (2005). Louis Massignon (1883-1962) as a Student of Islam. Die Welt des Islams, no. 45, p. 312-342.
Wiet, G. (1963). Louis Massignon (1882-1962). Syria, 40(1-2), p. 221-225. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 110 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 66 |
||