آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,650 |
| تعداد مقالات | 37,480 |
| تعداد مشاهده مقاله | 19,304,041 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 8,844,818 |
امامت و ولایت در محاق ترجمهای جدید از قرآن کریم: «نقدی بر ترجمه محمدعلی کوشا» | ||
| آینه پژوهش | ||
| دوره 37، شماره 217، فروردین و اردیبهشت 1405، صفحه 203-242 اصل مقاله (1.53 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/jap.2026.80050 | ||
| نویسنده | ||
| سیدضیاء مرتضوی* | ||
| تاریخ دریافت: 12 تیر 1405، تاریخ پذیرش: 12 تیر 1405 | ||
| چکیده | ||
| ترجمه جدید قرآن کریم همراه با شرح، به دست فاضل محترم، جناب محمدعلی کوشا و گروه همکار، پس از ده سال تلاش با استقبال علاقهمندان و نیز برخی منتقدان روبرو شد؛ چنانکه پیشتر در همین نشریه نقدها و پاسخهایی منتشر شده است. آنچه پیش رو است، نقدی متفاوت و از نگاه کلامی و تفسیر و معطوف به ارزیابی این ترجمه از چشمانداز باورهای رایج و مستند شیعی است که به باور ناقد، در «محاق» برخی برداشتها و باورهای خاص مترجم محترم در هر دو بخش ترجمه و شرح قرار گرفته است؛ بیآنکه دستکم عمدهای از خوانندگان و مراجعان به ترجمه، به این ناسازگاریها یا بخشی از آنها واقف شوند و طبعاً این ترجمه را از این منظر در سیاق سایر ترجمهها و تفاسیر شیعی قلمداد میکنند و این خود نوعی «إغراء به جهل» است. برای نشاندادن رویکرد متفاوت اما رنجآور مترجم محترم در تفسیر و ترجمه آیات و چگونگی به «محاق» رفتن موضوع بسیار مهم امامت و ولایت، ده مورد از مهمترین آیات که در نگاه متکلمان، محدثان و مفسران امامیه بخش عمدهای از مستندات باورهای شیعی در موضوع امامت و ولایت اهلبیت (ع) است، محور بحث قرار گرفته است؛ آیات «تطهیر»، «مودت»، «تبلیغ امامت»، «اکمال دین»، «اولیالأمر»، «ابتلاء»، «ولایت»، «خمس و انفال»، «فیء» و «ذیالقربی». چنانکه در بخش پایانی نشان دادهایم که رویکرد یادشده درباره آیات اختصاصی فضایل اهلبیت (ع) نیز وجود دارد؛ آیاتی مانند آیه «یطعمون الطعام» در سوره انسان و آیه «و من عنده علم الکتاب» در سوره رعد. | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Imamate and Walāya in the Eclipse of a New Qurʾān Translation: A Critique of Muḥammad-“Alī Kūshā’s Translation | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Sayyid Ziaí Mortazavi | ||
| چکیده [English] | ||
| A new Persian translation of the Holy Qurʾān, accompanied by explanatory commentary and prepared by the respected scholar Muḥammad-‛Alī Kūshā and his collaborators after a decade of effort, has attracted considerable attention from both readers and critics. Previous issues of this journal have already published reviews of the work as well as responses to those critiques. The present study offers a different perspective, approaching the translation from the standpoint of Shi’i theology and Qurʾānic exegesis and evaluating it in light of established and well-documented Imāmī beliefs. The author argues that, in both its translation and commentary sections, the work places certain central doctrines of Imāmī thought—particularly the concepts of Imamate and Walāya—into eclipse under the influence of the translator’s own interpretive assumptions. As a result, many readers may remain unaware of significant divergences between the views presented in the translation and the positions commonly upheld within the Shi’i exegetical tradition, naturally assuming the work to be consistent with other Shi’i translations and commentaries. According to the author, such a situation risks creating a form of intellectual misguidance through the concealment of these difference To demonstrate this distinctive yet problematic interpretive approach, the article examines ten of the most important Qurʾānic verses traditionally regarded by Imāmī theologians, traditionists, and exegetes as foundational textual evidence for the doctrines of Imamate and the Walāya of the Ahl al-Bayt. These include the verses of Purification (Taṭhīr), Affection (Mawadda), the Proclamation of Imamate (Tablīgh), the Perfection of Religion (Ikmāl al-Dīn), Obedience to Those in Authority (Ulī al-Amr), Trial (Ibtilāʾ), Walāya, Khums and Anfāl, Fayʾ, and Dhū al-Qurbā. In the concluding section, the study further argues that a similar interpretive tendency can be observed in the treatment of verses specifically associated with the virtues of the Ahl al-Bayt, such as the verse “They give food, despite their love for it” (Q 76) and the verse “And he who possesses knowledge of the Book” (Q 13:43). | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Imamate, Walāya, Qurʾān translation, Muḥammad-ʿAlī Kūshā, Shiʿi exegesis, theological criticism, Ahl al-Bayt, Qurʾānic commentary | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 56 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 58 |
||