آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,644 |
| تعداد مقالات | 37,392 |
| تعداد مشاهده مقاله | 18,899,634 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 8,596,834 |
کارکرد فرهنگ انتظار و راهبرد حکمرانی ولی فقیه | ||
| جامعه مهدوی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 تیر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/jm.2026.75044.1146 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین الهی نژاد1؛ سید حسن سیادتی* 2 | ||
| 1استاد، گروه پژوهشی آیندهپژوهی دین و دینداری، پژوهشکده مهدویت و آیندهپژوهی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران. | ||
| 2سطح چهار، امامت تبیینی مرکز تخصصی امامشناسی، بنیاد بین المللی امامت، قم، ایران (نویسنده مسئول). | ||
| تاریخ دریافت: 26 خرداد 1405، تاریخ بازنگری: 09 تیر 1405، تاریخ پذیرش: 29 تیر 1405 | ||
| چکیده | ||
| انتظار مهمترین و کاربردیترین آموزۀ مهدویت است. انتظار با توجه به نگرشهای مختلف، به اقسام گوناگونی تقسیم میشود. انتظار ازنظر ماهیتشناختی، به انتظار روحی، قولی، قلبی و عملی، و از منظر رویکردشناختی، به انتظار فردی و اجتماعی، و از حیث گسترهشناختی، به انتظار عام و خاص، و ازنظر کارکردشناختی، به انتظار مثبت و منفی تقسیم میشود. انتظار مثبت دارای کارکردهای مختلفی است، ازجمله بحث زمینهسازی ظهور که در رأس آن بحث حکمرانی ولی فقیه قرار دارد. دربارۀ رابطۀ میان انتظار و حکمرانی ولی فقیه باید گفت که نقش فرهنگ انتظار برای حکمرانی ولی فقیه، راهبردی است؛ یعنی افزونبر هدفنمایی، راهکار رسیدن به هدف را نیز بیان میکند. به بیان دیگر، هم برآیند و هم فرایند را نشان میدهد. در مقالۀ حاضر، اطلاعات به روش کتابخانهای و اسنادی گردآوری شده و با استفاده از رویکرد توصیفی ـ تحلیلی موردِ بررسی قرار گرفتهاند تا متنوعبودن انتظار، زمینهسازی کارکرد مهم آن، کاربردیبودن انتظار عملی و اجتماعی، و نیز نقش راهبردی این دو ساحت در حکمرانی ولی فقیه تبیین شود. دستاوردهای مهم این پژوهش بیان سیاست راهبردی و نگاشت نهادی است که بهنوعی بیانگر افراطگری در ترویج انتظار غیرعملی و فردی و نیز بیانگر تفریطگری در ترویج انتظار عملی و اجتماعی در جامعه است. کلیدواژهها | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرهنگ انتظار؛ انتظار عملی؛ انتظار اجتماعی؛ نیابت عام؛ کارکرد؛ حکمرانی ولی فقیه | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Function of the Culture of Anticipation and the Strategy of Governance by the Jurist | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Hossein Elahinejad1؛ Seyed Hasan Siyadati2 | ||
| 12. Professor, Department of Future Studies of Religion and Religiosity, Research Institute of Mahdaviyat and Future Studies, Islamic Sciences and Culture Academy, Qom, Iran. | ||
| 2Level 4, Explanatory Imamate, Specialized Center of Imamology, International Imamate Foundation, Qom, Iran (Corresponding Author). | ||
| چکیده [English] | ||
| Anticipation is the most significant and practical doctrine of Mahdaviyat. Depending on various perspectives, it is classified into different categories. Ontologically, it is divided into spiritual, verbal, emotional (heart-based), and practical anticipation. Epistemologically, it is categorized into individual and social anticipation. In terms of scope, it is divided into general and specific anticipation, and functionally, into positive and negative anticipation. Positive anticipation possesses various functions, foremost among which is the preparation for the Reappearance, at the pinnacle of which lies the governance of the Jurist. Regarding the relationship between anticipation and the governance of the Jurist, it must be stated that the role of the culture of anticipation for the governance of the Jurist is strategic; that is, beyond defining the goals, it also articulates the methods to achieve them. In other words, it demonstrates both the outcome and the process. In this paper, data were collected using library and documentary methods and analyzed through a descriptive-analytical approach to explain the diversity of anticipation, its key function of preparation, the practical and social nature of anticipation, and the strategic role of these two dimensions in the governance of the Jurist. The significant achievements of this research include the articulation of strategic policies and institutional mapping, which to some extent reveal extremism in promoting impractical and individualistic anticipation, as well as negligence in promoting practical and social anticipation within society. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Culture of Anticipation, Practical Anticipation, Social Anticipation, General Deputyship, Function, Governance of the Jurist | ||
| مراجع | ||
|
ابنشعبه حرانی، حسن. (1363). تحف العقول. قم: جامعهٔ مدرسین.
ابنمنظور، محمد. (۱۴۱۶ق). لسان العرب (ج۵). بیروت: داراحیاء التراث العربی.
اچ ترنر، جاناتان. (۱۳۸۲). ساخت نظریهٔ جامعهشناسی (مترجم: عبدالعلی لهسائی زاده). شیراز: نوید شیراز.
اسکیدمور، ویلیام. (۱۳۷۲). تفکر نظری در جامعهشناسی. تهران: نشر سفید.
بنیهاشمی، سید محمد. (۱۳۸۴). رازپنهانی و رمز پیدایی. تهران: نیک معارف.
صدوق، محمد. (۱۴۰۰ق). امالی الصدوق. بیروت: اعلمی.
صدوق، محمد. (۱۳۹۵ق). کمال الدین. تهران: اسلامیه.
صدوق، محمد. (۱۳۶۲). خصال. قم: جامعه مدرسین.
طوسی، محمد. (۱۴۱۱ق). الغیبة. قم: دار المعارف الاسلامیه.
کلینی، محمد. (۱۳۶۵). الکافی. تهران: اسلامیه.
طبرسی، احمد بن علی. (۱۴۰۲ق). الاحتجاج. مشهد: نشر مرتضی.
خزاز قمی، علی. (۱۴۰۱ ق). کفایة الأثر. قم: انتشارات بیدار.
قضاعی، محمد بن سلامه. (بیتا). ُدستور معالم الحکم. قم: مکتبة المفید.
گولد، جولیوس؛ کولب، ویلیام. (۱۳۸۴). فرهنگ علوم اجتماعی (مترجم: باقر پرهام). تهران: مازیار.
الهینژاد، حسین. (۱۳۹۵). انتظار در اهلسنت. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
الهینژاد، حسین. (۱۴۰۰). جلوههای مفهومی انتظار با نمای قانون تواطی و تشکیک، مشرق موعود، 16(58)، صص 116 ـ 10۵.
الهینژاد، حسین. (۱۳۹۷). مردم و زمینهسازی ظهور. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4 |
||