آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شماره‌ها | 2,669 |
| تعداد مقالات | 37,692 |
| تعداد مشاهده مقاله | 20,361,383 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,524,249 |
بررسی تطبیقی دیۀ عدم ضبط ادرار و مدفوع در فقه امامیه و قانون مجازات اسلامی | ||
| جستارهای فقهی و اصولی | ||
| مقاله 4، دوره 12، شماره 1 - شماره پیاپی 42، خرداد 1405، صفحه 1-178 | ||
| نوع مقاله: پژوهشی (داوری عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jrj.2025.71862.2983 | ||
| نویسنده | ||
| رضا میرزائی کلان* | ||
| دانش‌آموخته موسسه عالی فقه و علوم اسلامی / تحت اشراف آیت الله خامنه‌ای دام ظله | ||
| تاریخ دریافت: 22 اردیبهشت 1404، تاریخ بازنگری: 08 شهریور 1404، تاریخ پذیرش: 03 آبان 1404 | ||
| چکیده | ||
| ضبط ادرار و مدفوع از منافع مهم انسان است که زوال آن بر کیفیت زندگی انسان تأثیر بسزایی دارد؛ ازاین‌رو، در این پژوهش مبانی فقهی و حقوقی دیۀ ناشی از عدم ضبط ادرار و مدفوع در فقه امامیه و قانون مجازات اسلامی بررسی شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که در صورت زوال دائمی این منافع، بر اساس روایات معتبری مانند معتبرۀ غیاث بن ابراهیم و اسحاق بن عمار، دیۀ کامل ثابت است و در صورت زوال هر دو منفعت، دیۀ متعدد پرداخت می‌شود. قانون‌گذار نیز در مواد ۵۴۴ و ۷۰۵ و رأی وحدت رویۀ ۸۶۰ از این دیدگاه تبعیت کرده است. همچنین، براساس اصل عدم تداخل، دیۀ جنایتی که منجر به عدم ضبط ادرار و مدفوع شده است نیز باید پرداخت شود؛ البته اگر میان جنایت و زوال منفعت تلازم وجود داشته باشد، تنها دیۀ منفعت پرداخت خواهد شد. قانون‌گذار در مواد ۵۴۵ و ۵۴۶ این دیدگاه را پذیرفته است. در موارد خاصی، مانند شکستن دنبالچه که منجر به عدم ضبط مدفوع می‌شود (مادۀ ۶۵۱)، یا صدمه به عِجان - حدّ فاصل میان بیضه‌ها و مقعد - که موجب عدم ضبط ادرار و مدفوع می‌شود (مادۀ ۶۵۲)، با استناد به ادلۀ فقهی، دیۀ کامل مربوط به شکستن دنبالچه و صدمه به عِجان ثابت است و اصل عدم تداخل نیز بر لزوم پرداخت دیۀ منافع دلالت دارد. نوآوری این پژوهش شامل تحلیل تطبیقی مواد قانونی با مستندات فقهی، تبیین مبانی تداخل و عدم تداخل دیه در جنایات منجر به زوال منافع و نقد دیدگاه‌های مخالف است. این پژوهش با روش توصیفی ــ تحلیلی و با مراجعه به منابع کتابخانه‌ای، نتیجه می‌گیرد که نظام حقوقی ایران عمدتاً با فقه امامیه منطبق است و تنها حکم قانون دربارۀ عدم ضبط غیردائمی ادرار و نیز تعبیر «موجب عدم ضبط ادرار یا مدفوع» در مادۀ ۶۵۲ نیازمند بازنگری است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| عدم ضبط ادرار و مدفوع؛ اصل عدم تداخل؛ دیۀ ضربه؛ شکستن دنبالچه؛ صدمه به عِجان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A comparative study of the blood money for incontinence of urine and feces in Imamiyya jurisprudence and Islamic Penal Code. | ||
| نویسندگان [English] | ||
| reza mirzaei kalan | ||
| Graduate of the Higher Institute of Jurisprudence and Islamic Sciences / Under the supervision of Ayatollah Khamenei | ||
| چکیده [English] | ||
| The retention of urine and feces is an important human benefit, the decline of which has a significant impact on the quality of human life; therefore, this study examines the jurisprudential and legal foundations of blood money due to the failure to retain urine and feces in Imami jurisprudence and the Islamic Penal Code. The findings show that in the event of permanent loss of these benefits, based on reliable narrations such as the reliable narrations of Ghiyath ibn Ibrahim and Ishaq ibn Ammar, full blood money is fixed, and with the loss of both, multiple blood money must be paid; the legislator has followed this view in Articles 544, 705 and unanimous opinion 860. Also, based on the principle of non-interference, the blood money for the crime that resulted in the inability to control urine and feces must be paid; of course, if there is a connection between the crime and the loss of benefit, only the blood money for the benefit is paid. The legislator has accepted this view in Articles 545 and 546. In certain cases, such as a broken coccyx that results in incontinence (Article 651) or damage to the ajna - the area between the testicles and the anus - that results in incontinence of urine and feces (Article 652), based on jurisprudential evidence, full blood money is due for the broken coccyx and injury to the ajna, and the principle of non-interference also implies the necessity of paying blood money for benefits. The research innovation includes a comparative analysis of legal articles with jurisprudential documents, explaining the principles of interference or non-interference of blood money in crimes leading to the loss of benefits, and criticizing opposing views. This research concludes, using a descriptive-analytical method and referring to library sources, that the Iranian legal system has mainly acted in accordance with Imami jurisprudence, and only the legal ruling on temporary incontinence of urine and the interpretation of "cause of incontinence of urine or feces" in Article 652 need to be revised. | ||
| کلیدواژه‌ها [English] | ||
| Incontinence of urine and feces, principle of non-interference, compensation for injury, broken coccyx, injury to the anus | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 120 |
||