آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,659 |
| تعداد مقالات | 37,598 |
| تعداد مشاهده مقاله | 19,584,789 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,087,036 |
نهاد سیاسی در افق پارادایم وجودی: نظریهای بر پایه هستی «نفس» و ویژگیهای آن | ||
| علوم سیاسی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/psq.2026.74788.3120 | ||
| نویسنده | ||
| محمد پزشگی* | ||
| فلسفه سیاسی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 02 خرداد 1405، تاریخ بازنگری: 25 تیر 1405، تاریخ پذیرش: 12 شهریور 1405 | ||
| چکیده | ||
| چکیده: این مقاله با هدف ارایه نظریهای درباره نهاد سیاسی در چارچوب پارادایم وجودی تدوین شده است. مساله اصلی این است که چگونه میتوان بر اساس مبانی حکمت متعالیه و پارادایم وجودی، نظریهای برای تبیین نهاد سیاسی ارایه کرد که از تقلیلگرایی ابزارانگارانه در نظریههای موجود فراتر رود. روش پژوهش تحلیلی- تفسیری و مبتنی بر بازخوانی مفهومی آثار حکمت متعالیه است. در این روش، تلاش بر آن است مفاهیم کلیدی پارادایم وجودی، به ویژه آنهایی که در فلسفه علم سیاست وجودی الگوبرداری میشوند، مورد بازخوانی و تحلیل قرار گیرند. برای این منظور ابتدا مفاهیم فلسفی مورد توجه در این مقاله استخراج و بازخوانی میشود و سپس با تحلیل دلالتهای ضمنی و صریح آنها نحوه کاربرد آنها برای مفاهیم اساسی سیاست وجودی بررسی میگردد و مدلی از نهاد سیاسی تدوین میگردد. سپس، این مدل پیشنهادی با نظریههای دیگر نهاد سیاسی مقایسه میشود و در نهایت، نتایج حاصل از تحلیل و مقایسه، در قالب بحث و نتیجهگیری ارایه میشود. یافتههای پژوهش نشان میدهد که با اتکا به عناصر هستیشناختی، معرفتشناختی و روششناختی پارادایم وجودی میتوان نهاد سیاسی را به مثابه نحوه تحقق پایدار «نفس» در زندگی اجتماعی تصویر کرد. همچنین مشخص میشود که نظریه نهاد سیاسی وجودی نسبت به دیگر نظریات نهادی حاوی عناصر پارادایمیک است و از این رو تعریف مفاهیم و مدل بدست آمده از رابطه بین آنها در قالب پارادایم وجودی تعریف میشود. این به معنای آن است که تعاریف مفاهیم و نظام بین آنها در گروی پارادایم وجودی است و نمیتوان تعریفی برای مفاهیم نهاد سیاسی و مدلی برای آن ارایه کرد که پیشا پارادایمی باشد. از این رو نظریه پیشنهادی مقاله، تمامی عناصر مفهومی و روابط مفهومی میان آنها را بر اساس هستی «نفس» و ویژگیهای وجودی آن ارایه میکند. یکی از مهمترین نتایج این امر آن است که نهاد سیاسی صرفا ابزاری برای مدیریت تعارض اجتماعی نیست بلکه بستر فعلیت یافتن هستی اجتماعی آدمی میباشد. مقاله نتیجه میگیرد که این نظریه میتواند افقی نو برای تحلیل نهاد سیاسی بر اساس گفتگوی میان پارادایم وجودی و نظریه سیاسی فراهم آورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حکمت متعالیه؛ پارادایم وجودی؛ نفس؛ هستی اجتماعی؛ علم سیاست وجودی؛ نظریه سیاسی؛ نهاد سیاسی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Political Institution in the Horizon of the Existential Paradigm: A Theory Based on the Being of the “Soul” (Nafs) and It's Attributes | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mohammad Pezeshgi | ||
| Political Philosophy, Islamic Sciences and Culture Academy, Qom, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| This article aims to propose a theory regarding the political institution within the framework of the existential paradigm. The core issue is how to provide a theory for explaining the political institution—based on the foundations of Transcendent Wisdom (Hikmat al-Muta’aliyah) and the existential paradigm—that transcends the instrumentalist reductionism found in existing theories. The research methodology is analytical-interpretive, based on a conceptual rereading of the works of Transcendent Wisdom. In this method, the attempt is made to reread and analyze the key concepts of the existential paradigm, particularly those modeled in the philosophy of existential political science. To this end, the philosophical concepts addressed in this article are first extracted and reread; then, by analyzing their implicit and explicit implications, their application to the fundamental concepts of existential politics is examined, and a model of the political institution is developed. Subsequently, this proposed model is compared with other theories of political institutions, and finally, the results obtained from the analysis and comparison are presented in the form of a discussion and conclusion. The research findings indicate that by relying on the ontological, epistemological, and methodological elements of the existential paradigm, the political institution can be envisioned as the mode of the sustainable actualization of the “soul” (nafs) in social life. Furthermore, it is demonstrated that the theory of the existential political institution contains paradigmatic elements relative to other institutional theories; hence, the definition of concepts and the model derived from their relationships are defined within the existential paradigm. This means that the definitions of concepts and the system between them are contingent upon the existential paradigm, and it is not possible to provide a definition for the concepts of the political institution or a model for it that is “pre-paradigmatic.” Therefore, the theory proposed in this article presents all conceptual elements and the relationships between them based on the being of the “soul” and its existential attributes. One of the most significant results of this is that the political institution is not merely a tool for managing social conflict, but a context for the actualization of human social existence. The article concludes that this theory can provide a new horizon for analyzing the political institution based on a dialogue between the existential paradigm and political theory. This article aims to propose a theory regarding the political institution within the framework of the existential paradigm. The core issue is how to provide a theory for explaining the political institution—based on the foundations of Transcendent Wisdom (Hikmat al-Muta’aliyah) and the existential paradigm—that transcends the instrumentalist reductionism found in existing theories. The research methodology is analytical-interpretive, based on a conceptual rereading of the works of Transcendent Wisdom. In this method, the attempt is made to reread and analyze the key concepts of the existential paradigm, particularly those modeled in the philosophy of existential political science. To this end, the philosophical concepts addressed in this article are first extracted and reread; then, by analyzing their implicit and explicit implications, their application to the fundamental concepts of existential politics is examined, and a model of the political institution is developed. Subsequently, this proposed model is compared with other theories of political institutions, and finally, the results obtained from the analysis and comparison are presented in the form of a discussion and conclusion. The research findings indicate that by relying on the ontological, epistemological, and methodological elements of the existential paradigm, the political institution can be envisioned as the mode of the sustainable actualization of the “soul” (nafs) in social life. Furthermore, it is demonstrated that the theory of the existential political institution contains paradigmatic elements relative to other institutional theories; hence, the definition of concepts and the model derived from their relationships are defined within the existential paradigm. This means that the definitions of concepts and the system between them are contingent upon the existential paradigm, and it is not possible to provide a definition for the concepts of the political institution or a model for it that is “pre-paradigmatic.” Therefore, the theory proposed in this article presents all conceptual elements and the relationships between them based on the being of the “soul” and its existential attributes. a dialogue between the existential paradigm and political theory | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Transcendent Wisdom (Hikmat al-Muta’aliyah), Existential Paradigm, Soul (Nafs), Social Existence, Existential Political Science, Political Theory, Political Institution | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||