آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,662 |
| تعداد مقالات | 37,624 |
| تعداد مشاهده مقاله | 19,691,639 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,148,253 |
بررسی خسارت ناشی از اعتماد درفقه وحقوق ایران | ||
| جستارهای فقهی و اصولی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 22 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: پژوهشی (داوری عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jrj.2026.72610.3049 | ||
| نویسنده | ||
| لیلا جهانیان* | ||
| دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات | ||
| تاریخ دریافت: 10 شهریور 1404، تاریخ بازنگری: 01 شهریور 1405، تاریخ پذیرش: 22 شهریور 1405 | ||
| چکیده | ||
| چکیده: اصطلاح " خسارت ناشی از اعتماد" از حقوق کامن لا گرفته شده است و اولین بار در مقاله ای از فولرو پردو، به کار برده شد . بدین ترتیب که در حقوق کامن لابراساس تقسیم بندی که فولر انجام انجام داد طرفین قرارداد از سه نوع منفعت به نام منفعت اعتماد، منفعت انتظار و منفعت استرداد، برخوردارندودرصورت نقض قرارداد به تناسب، از حق مطالبه هریک از خسارت های سه گانه آن بهره مند می گردند. از آنجا که این تقسیم بندی، جبران کامل خسارات وارده به خواهان را، که به موجب نقض قرارداد متحمل می شود در بر دارد، تفکیک خسارات از یکدیگر به شکلی که گفتیم می تواند موضوع تحول عمیقی در حقوق قراردادها و شیوه های جبران خسارت گردد. این مقاله بااستفاده از روش تحلیلی وبا مراجعه به منابع فقهی و حقوقی وتطبیق با حقوق کامن لا درصدد بیان این موضوع است که هرچند به ظاهر،فقه وحقوق ایران با مفهوم خسارت ناشی از اعتماد، آشنا نیست اما درحقیقت قواعد فقهی همچون قاعده لاضرر، قاعده تسبیب، وقاعده غرور و یا نهادهای فقهی و حقوقی همچون خیار تدلیس و خیار تخلف شرط ودرحقوق موضوعه ایران نیز، با تکیه بر مواد مختلف قانون مدنی و قانون مسئولیت مدنی،ازجمله مواد 263-390-391 قانون مدنی وماده یک ق.م.م می توان محمل قانونی برای شناسایی و مطالبه جبران این نوع خسارت در حقوق ایران، استنباط ومعرفی کرد. واژگان کلیدی: خسارت ناشی ازاعتماد.قاعده لاضرر.قاعده تسبیب. قاعده غرور | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژگان کلیدی: خسارت ناشی ازاعتماد.قاعده لاضرر.قاعده تسبیب. قاعده غرور | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| An Examination of Reliance Damages in Iranian Jurisprudence (Fiqh) and Law | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Leila Jahanian | ||
| Azad Eslamic univercity | ||
| چکیده [English] | ||
| Abstract The term “reliance damages” originates from common law and was first introduced in a seminal article by Fuller and Perdue. According to Fuller’s classification, contracting parties may hold three distinct interests: the reliance interest, the expectation interest, and the restitution interest. In the event of a contractual breach, each party is entitled to claim compensation corresponding to any of these interests. Since this classification encompasses the full compensation of damages incurred by the plaintiff as a result of a breach, the differentiation of these interests can bring about a significant development in contract law and its mechanisms of redress. This article, employing an analytical method and by reference to both jurisprudential and legal sources in comparison with common law, argues that although Iranian jurisprudence and law may not explicitly recognize the notion of reliance damages, certain principles such as Qa‘idat La Zarar (principle of no harm), Qa‘idat Tasbib (principle of causation), and Qa‘idat Ghurur (principle of inducement or deception), along with jurisprudential and legal institutions such as Khiyar Tadlis (voidability due to misrepresentation) and Khiyar Takhalof Sharṭ (rescission for breach of condition), provide a doctrinal foundation. Moreover, within Iran’s codified law—particularly Articles 263, 390, and 391 of the Civil Code and Article 1 of the Civil Liability Act (Qanun-e Mas’uliyyat-e Madani)—a legal basis can be inferred for recognizing and claiming compensation for this type of damage. Keywords: Reliance Damages; Principle of No Harm (Qa‘idat La Zarar); Principle of Causation (Qa‘idat Tasbib); Principle of Inducement (Qa‘idat Ghurur) | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Keywords: Reliance Damages, Principle of No Harm (Qa‘idat La Zarar), Principle of Causation (Qa‘idat Tasbib), Principle of Inducement (Qa‘idat Ghurur) | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||