آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شماره‌ها | 2,670 |
| تعداد مقالات | 37,717 |
| تعداد مشاهده مقاله | 20,394,551 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,539,143 |
نقد و بررسی کتاب مجمع‌النّوادر (کتابی از میراث داستانی شبه قاره) | ||
| آینه پژوهش | ||
| دوره 37، شماره 219، مرداد و شهریور 1405، صفحه 243-259 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/jap.2026.80489 | ||
| نویسنده | ||
| اصغر ارشاد سرابی* | ||
| تاریخ دریافت: 20 مهر 1405، تاریخ پذیرش: 20 مهر 1405 | ||
| چکیده | ||
| فیض‌الله بن زین‌العابدین بن حسام بنبانی، نامور به ملک‌القضات صدرجهان از صاحب منصبان بلندپایة دربار محمودشاه بیگره، پادشاه کجرات (حک: 863-917 ق) بود. سال زاده‌شدنش به درستی دانسته نیست؛ اما نشانی هست که تا سال 907 زنده بوده است. وی افزون بر جایگاه‌های سیاسی با نگارش کتاب طبقات / تاریخ محمود شاهی در شمار یکی از تاریخ‌نگاران سدة دهم هجری در هند به حساب می‌آید. فیض‌الله صدرجهان، زمانی که به سال 903 ق در محمدآباد چمپانیر روزگار می‌‌گذرانیده بر آن می‌شود تا به قول خودش در مدت دو ماه با مطالعة منابع تاریخی و سیره‌های عربی و فارسی، حکایاتی شیرین و عبرت‌آموز، کتابی به پارسی در چهل فصل تدوین کند. وی با افزودن دیباچه، مقدمه و خاتمه و هفده حکایت از دیده‌ها و تجربه‌های شخصی به تکمیل آن می‌پردازد و نام مجمع‌النّوادر را بر آن می‌نهد. دکتر سلمان ساکت و صفورا مولائی این کتاب را نظر به اینکه مصحح پیشین – دکتر رعنا جوادی، چاپ 1402، انتشارات آریا چامه – نسخة معتبر و کهن‌تری را در دسترس نداشته، بر اساس چهارنسخه تصحیح کرده و با یک مقدمه (95 صفحه)، متن (436 ص)، تعلیقات (205 ص)، نمایه‌ها (148 ص) و منابع (36 ص) در نشر ادبیات، قم، با شمارگان 250 نسخه، جلد گالینگور، در سال 1404 ش به چاپ رسانده‌اند. کوشش این‌جانب در این نوشتار، شناسایی و شناساندن و نقد و ارزیابی همین چاپ است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| فیض‌الله بنبانی؛ مجمع‌النّوادر؛ تصحیح متون؛ نقد و ارزیابی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Majma‛ al-nawādir | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Asghar Ershad-Sarabi | ||
| چکیده [English] | ||
| Fayḍ Allāh ibn Zayn al-‛Ābidīn ibn Ḥusām Banbānī, known as Malik al-Quḍāt Ṣadr-i Jahān, was a high-ranking official at the court of Maḥmūd Shāh Begarha, Sultan of Gujarat (r. 863–917/1459–1511). His date of birth remains unknown, but evidence indicates that he was still alive in 907/1501–1502. In addition to holding political office, Fayḍ Allāh ranks among the historians of tenth/sixteenth-century India by virtue of his authorship of Ṭabaqāt, also known as Tārīkh-i Maḥmūd Shāhī. While residing in Muḥammadābād Champaner in 903/1497–1498, Fayḍ Allāh Ṣadr-i Jahān decided, as he himself states, to compile within two months a Persian work in forty chapters. Drawing on Arabic and Persian historical and biographical sources, he selected engaging and edifying anecdotes. He completed the work by adding a preface, an introduction, a conclusion, and seventeen accounts based on his own observations and personal experiences, and entitled it Majmaʿ al-nawādir. Since the previous editor, Rana Javadi, did not have access to an older and more authoritative manuscript for her 1402 Sh./2023–2024 edition published by Arya Chameh, Salman Saket and Safura Molaei have prepared a new critical edition based on four manuscripts. Published by Nashr-e Adabiyat in Qom in 1404 Sh./2025–2026, the volume comprises an introduction (95 pages), the critically edited text (436 pages), annotations (205 pages), indexes (148 pages), and a bibliography (36 pages). It appeared in a print run of 250 hardback copies. The present article seeks to identify, introduce, critically examine, and evaluate this edition. | ||
| کلیدواژه‌ها [English] | ||
| Fayḍ Allāh Banbānī, Majma‛ al-nawādir, textual criticism, critical review and evaluation | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||