آمار
| تعداد نشریات | 54 |
| تعداد شمارهها | 2,602 |
| تعداد مقالات | 37,024 |
| تعداد مشاهده مقاله | 17,472,596 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 7,926,088 |
السیاقیه و السلطه العلمیه للقرآن الکریم | ||
| الحوكمة في القران والسنة | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 03 اسفند 1404 | ||
| نوع مقاله: المقالة الأصلية | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22081/jgq.2026.73197.1057 | ||
| نویسنده | ||
| علی محمد جعفری نژاد* | ||
| أستاذ مساعد، قسم التربية، جامعة تفرش، تفرش، 79611-39518 ايران | ||
| تاریخ دریافت: 23 مهر 1404، تاریخ بازنگری: 03 اسفند 1404، تاریخ پذیرش: 01 بهمن 1404 | ||
| چکیده | ||
| وقوع حوادث گوناگون و نزول آیاتی از قرآن به اقتضای آن حوادث و یا پرسش هایی که مردم از پیامبر نموده اند و در پی آن، آیاتی نازل گردیده و یا مضامین آیات پیشین را تغییر داده است گواهی روشن بر این مدعا است که قرآن به گونه ای زمینه مند است بدین معنا که بسیاری از آیات قرآن به فراخور رویدادها و تحولات تاریخی و اجتماعی عصر رسالت شکل گرفته است. پرسش بنیادین این است که آیا زمینه، حیث ذاتی قرآن است به گونه ای که با تغییر زمینه، تعالیم آن دستخوش تغییر خواهند شد؟ و یا اینکه زمینه، تنها حیث عرضی قرآن است به طوری که قرآن با تغییر زمینه، به رغم همسازی با رخدادهای سیال زندگی، در هیچیک از ساحت های خود دگرگون نخواهد شد؟ در رهیافت مرسوم میان مفسران، قرآن مقدم برحوادث زمان و در لوح محفوظ تقرر دارد از این رو وحی الهی با اشراف بر واقعیت های زمان و نه متأثر از آنها نازل شده است، قرآن از حیث لفظ و محتوا، کلام الهی است و تمام آیات آن، شامل آموزه های اعتقادی، اخلاقی و احکام فقهی وحقوقی و حتی داستان ها و گزارش های تاریخی، سخن خدا محسوب می شود که پیامبر آن را از عالم معنا دریافت و بدون کاستی و نقصان به دیگران ابلاغ کرده است.رهاورد چنین رهیافتی حجیت همه آیات قرآن و در نتیجه، مرجعیت علمی قرآن است. نکته کلیدی در این رهیافت این است که شناخت حقیقت معانی قرآن از طریق تفسیر و تأویل میسر می گردد. | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Contextualism and the Scientific Authority of the Quran | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Ali Muhammad jafarinejad | ||
| Assistant Professor, Department of Maaref, Tafresh University,Tafresh 39518-79611, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| The occurrence of various events and the revelation of Quranic verses in response to those events, or to questions posed by the people—which subsequently led to the revelation of verses or modifications to the meanings of previous verses—serves as clear evidence that the Quran is, in a sense, contextual. This means that many of its verses were shaped according to the historical and social circumstances of the prophetic era. A fundamental question arises: Is context an inherent attribute of the Quran, such that its teachings would change with shifting circumstances? Or is context merely an accidental attribute, meaning that despite its adaptability to the fluid events of life, the Quran remains unchanged in all its dimensions? In the conventional approach among commentators, the Quran predates temporal events and is preserved in a protected tablet. Thus, divine revelation was sent down with full awareness of temporal realities, not under their influence. In terms of both wording and content, the Quran is the speech of God. All its verses—including doctrinal teachings, ethical principles, jurisprudential and legal rulings, and even its narratives and historical accounts—are considered the words of God, which the Prophet received from the spiritual realm and conveyed to others without diminishment or deficiency. The outcome of this approach is the authority of all Quranic verses and, consequently, the Quran’s scientific and doctrinal reliability. A key point in this perspective is that understanding the true meanings of the Quran is achieved through interpretation and hermeneutics (ta’wil). | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||